Het eeuwige heden

Bestaat er werkelijk zoiets als de toekomst?

Bestaat er werkelijk zoiets als het verleden?

Of is er slechts het eeuwige heden

waarin gedachten over de toekomst

en gedachten over het verleden verschijnen?

Het wonder van dit moment

Het wonder is voortdurend om ons heen.

Het is Dit, dit moment.

Dat is iets wat het denken nooit zal begrijpen en accepteren.

Het denken wil zoeken. Het denken wil altijd meer,

meer dan wat er op dit moment is.

Het denken heeft een toekomstig doel nodig:

Bevrijding, verlichting, geluk.

Niet Nu, maar later, in de toekomst.

Voor het denken is dit moment slechts een middel

om ergens anders te komen.

Niets proberen

Zolang je iets doet om ergens te komen
zit je vast in het zoeken.
Zolang je mediteert om een vredige staat te bereiken,
zit je vast in het zoeken.
Zolang je ernaar streeft "meer aanwezig te zijn",
zit je vast in het zoeken.
Zolang je probeert te "Zijn wie je Bent",
zit je vast in het zoeken.
Zolang je tracht van het ego af te komen,
zit je vast in het zoeken.
Je zit zelfs vast in het zoeken
als je probeert het zoeken te beëindigen.

Het einde van zoeken

Het einde van de zoektocht is een radicale acceptatie van wat er is.
En deze acceptatie wordt niet gedaan door JOU. Het is niet een doen, geen verworvenheid.
Het is de afwezigheid van doen; de afwezigheid van verzet tegen het huidige moment

De schepping van bewustzijn

Als je in stilte naar een mens of boom kijkt, wie kijkt er dan?

Iets dat dieper is dan de persoon.

Het is bewustzijn dat naar zijn schepping kijkt.

De onmacht van gedachten

Gedachten bewegen zich slechts door het bewustzijn.

Ze hebben geen macht.

Niets heeft werkelijkheid tot je je hand ernaar uitsteekt,

het grijpt en het op de een of andere manier

bevrucht met de kracht van geloof.

Het wegvallen van de reis

Overal waar je naartoe gaat, daar ben jij.
Dat wil zeggen dat je in werkelijkheid nooit ergens heen gaat.

De vrijheid van verlangen

Alles wat je doet om je pijn en je lijden te willen verlichten, op te lossen, vermijden of overstijgen, voedt die pijn en dat lijden…

Je maakt het verhaal steeds groter, waardoor het alleen maar zwaarder en beangstigender wordt…

De rare paradox is dat ons werkelijke verlangen in feite is om vrij te worden van al dat verlangen…

We willen deep down maar één ding: verlost zijn van het zoeken en eindelijk thuiskomen… Het zoeken creëert in veel gevallen precies het tegenovergestelde van wat we nastreven…

Het streven naar zingeving maakt ons leven zinloos…

Het zoeken naar een doel creëert doelloosheid….

Het is ons streven naar ‘meer’ dat klaarblijkelijk het volstrekt duidelijke verduistert:
het moment van nu – en alles wat zich daarin aandient – is het enige wat er is…

Het is de zoektocht naar verlichting die ons in duisternis hult…..

Voorbij verlichting

" Je kunt pas alles zijn als je niets bent. Zolang je nog denkt dat je iemand bent die de eenheid moet vinden of verlicht moet worden, ben je gescheiden van wat je zoekt. Degene die de eenheid wil ervaren, zit per defenitie altijd in de weg, omdat deze zogenaamde persoonlijkheid losstaat van het geheel en dus nooit het geheel zelf kan zijn."

Onsterfelijke aanwezigheid

Datgene wat aanwezig blijft na de dood
is nu ook al aanwezig

Ontdek dit, en er is geen dood meer
want in deze aanwezigheid sterft er niets.