Generation: Krishnamurti - Vol2 (The inner life)

School schorst leerling wegens weigeren RFID-tag

Een leerling van een Amerikaanse school zal worden geschorst omdat ze weigert een identiteitskaart met RFID-tag te dragen. Via de tag kan de school continu monitoren waar de leerlingen zich bevinden. "Als toezichthouders zijn wij verantwoordelijk voor de veiligheid van de kinderen in onze scholen. Dus binnen de muren van onze scholen weten we altijd precies waar de kinderen zijn", aldus een woordvoerder van de John Jay High School in San Antonio.

Eén ouder kwam in verzet tegen het schoolbeleid en vond dat zijn dochter niet verplicht kon worden om de RFID-tag te dragen, iets wat in september speelde. Nu blijkt dat de school Andrea Hernandez wil schorsen. Ze ontving vorige week een brief van de school dat ze pas weer welkom is als ze de RFID-tag draagt.

Privacy
De schorsing zou vanaf aanstaande maandag ingaan. Volgens Hernandez schendt het schoolbeleid haar geloof en vormt het een grote inbreuk op haar privacy. Vanwege de publieke reactie en druk van rechtengroeperingen, heeft de school besloten om de batterij en chip van de identiteitskaart verwijderen, maar het dragen van de ID-kaart is nog altijd verplicht.

Hernandez is nu overeengekomen om haar originele ID-kaart te dragen, die aan het begin van het schooljaar werd uitgegeven en vier jaar geldig zou zijn.

Bron: http://www.security.nl/artikel/44030/1/School_schorst_leerling_wegens_weigeren_RFID-tag.html 

Jezelf en de ander

Het mooiste en het beste in elkaar benoemen en zien. Voor jezelf en voor de ander. Vlucht niet weg voor jezelf door 'de schuld' bij een ander neer te leggen, daar kom je niet ver mee. Begrijp dat die ander 'the other you' is, die zo op jou reageert, zoals jij met jezelf omgaat. 

Het is een geschenk om jezelf te hervinden, te erkennen, te helen. Hou ermee op om te proberen die ander te veranderen, de verandering ligt in jezelf. Erken wie je bent, wees wie je werkelijk bent: een Goddelijk wezen in fysieke vorm. Je wezen is Licht en onvoorwaardelijke liefde. Ontdek dat. In jezelf en in de ander! Elke relatie bied je dat pad naar je werkelijke Zelf!

Petra Maartense

Bron: http://devliegendeschildpad.blogspot.be/2012/11/jezelf-en-de-ander.html

 

ik wil vooruit maar mijn partner houdt me tegen

Lieve Jennifer: Ik zit al tien jaar in een relatie. Wat begon als een liefdevol, ondersteunend partnerschap, is de laatste twee jaar veranderd.

Mijn partner is vaak gemeen, kritisch en ondersteunt me niet. Hij werkt de laatste twee jaren niet, en ik doe het huishouden alleen. Onlangs kreeg ik een aanbod voor een nieuwe job die een verhuizing zou meebrengen, maar mijn partner wil niet mee met me. Hij zegt ook dat ik niet weg kan voor hij zijn leven weer op de rails heeft en hij wil dat ik zes maanden wacht. Als ik dat doe, zal ik die kans verliezen, en het is mijn ‘droomjob’.
Hoe kan ik vooruit als hij me tegenhoudt?

Jennifer’s antwoord: Hoe lang denk je zou je partner bereid zijn om zijn adem in te houden, als het ging om leven en dood? Waarschijnlijk niet al te lang.

Maar dit doet hij wel in zijn leven, en hij laat jou je verantwoordelijk voelen voor zijn keuzes. Jij wil evolueren en vooruit gaan, hij wil dat alles hetzelfde blijft, omdat, zolang jij voor hem zorgt en het voor hem mogelijk maakt dat hij bij manier van spreken zijn adem inhoudt, hij niet hoeft te veranderen.
Hij geeft jou een kans om in weerstand te gaan naar jouw levensveranderingen, en jij laat jouw beslissingen maken door jouw angsten.

Waar ben je dan bang voor in je leven? Ben je bang om alleen te zijn, of dat de relatie afloopt, en je geen positief resultaat ziet voor die tien jaar die je aan deze relatie hebt gewijd. Ben je bang dat het hem niet zal lukken, en dat je verantwoordelijk zal zijn voor wat er ook met hem gebeurt? Er spelen veel thema’s uit vorige levens tussen jullie, en dat is de motor achter jouw gedrag en het zijne. In deze situatie ben je misschien verantwoordelijk geweest voor zijn mislukking in een vorig leven, direct of indirect, en nu geef je hem alle kans om te slagen, door hem op elke manier te ondersteunen.

En toch, om het even wat je doet, doet hij geen enkele inspanning om te veranderen. Hij deed dat waarschijnlijk ook niet in die vorige levens.

Misschien ben je ook bang voor succes, bang dat je je doel en verwachtingen niet haalt, en speelt hij op die angst in om je in de relatie te houden. Als jij weggaat, maakt dit zijn leven moeilijker, omdat hij zichzelf zal moeten onderhouden, maar hij zal dan wel zijn zaken zelf leren in orde te brengen, en zelf te ademen, van het moment dat jij stopt met dit te doen voor hem. Je moet jezelf eraan herinneren dat jij niet verantwoordelijk bent voor zijn keuzes, maar je bent wel verantwoordelijk voor de jouwe. De impasse zit hem hier: hij wil dat jij dat wat voor hem het beste is, en jij wil dat hij doet wat het beste is voor jou.

Maar een kans om je leven te transformeren betekent ook verandering brengen in hoe jij jouw dromen ondersteunt, en hoe je je dromen uitbreidt naar een hoger potentieel voor jezelf. En ook al denk je dat hij geen kracht heeft, toch is hij krachtig genoeg om jouw leven te sturen, en jouw keuzes te beïnvloeden.

Hij is niet zwak, hij is krachtig genoeg om jou te laten twijfelen aan jouw vermogens. En hij zal dat blijven doen tot je dat niet meer toelaat. Je hebt hier een kans gekregen die je kan krijgen of weigeren, maar een keuze dien je te maken in elk geval. Hoe groter de behoefte naar verandering, hoe belangrijker en onvermijdbaarder de keuzes. Je keuze kan focussen op wat het beste is voor hem, of wat het beste is voor jou.

Ik suggereer dat je je intentie plaatst om je uit te breiden tot je hoogste en beste potentieel, dat je kiest wat juist en best is voor je.

Wanneer je zelf je eigen weerstand loslaat, zal het pad van je hart kristalhelder worden, en zal je niet langer bang zijn om iets te kiezen wat het beste en het juiste is voor jou, en zal je ook niet meer bezig zijn met iemand je van je weg laten af te houden.

Jennifer Hoffman

Bron: http://www.nieuwetijdskind.com/vooruit-partner-houdt-tegen/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+nieuwetijdskind+%28nieuwetijdskind.com%29#.UK3B6hIWW1E

Docu: Kinderen vol leven NL ondertitels

De directheid van bevrijding

De aard van bevrijding is direct,

simpel en net zo natuurlijk als ademen.

Velen zullen erop stuiten en snel terugkeren

naar datgene waarvan ze denken

dat ze het kunnen weten en doen.

Maar bij sommigen slaat de uitnodiging aan …

zij zullen plotseling begrijpen en bereid zijn

alle zoeken los te laten,

zelfs het zoeken

naar wat ze verlichting hebben genoemd.

 

 

Tony parsons

Innerlijk licht

Erken in je denken dat je denken niet klopt.

 Dan pas straalt het innerlijke licht in je.

Hui neng

De eenvoud na inzicht

Als je nergens meer aanvast zit heb je gedaan wat je kunt. De rest wordt voor je gedaan.

 

 

 Sri Nisargadatta Maharaj

De werkelijkheid van ons wezen

Bestuur jij het leven

of bestuurt het leven jou?

Ben jij de gever van liefde

of stroomt liefde 'door' jou?

Ben jij je eigen schepper

of werd je ter wereld gezet?

Neem jij beslissingen

of komt het juiste naar jou toe?

Heb jij controle over situaties

of leef je met wat komen gaat?

Is jouw toekomst al bepaald

of leef je in aandacht?

...

Er word ons geleerd op te komen

voor wie we 'zijn', een sterk karakter

te ontwikkelen waardoor we een stabiel

leven verkrijgen met een partner naar

eigen keuze, waar de liefde gegeven

en verkregen word...

Er word ons geleerd onze eigen

toekomst te controleren,

schepper te zijn van onze eigen werkelijkheid.

...

Wij zijn wezens van licht en liefde

er is geen besturing nodig,

geen opbouw van karakter

de kracht zit al in ons

De werkelijkheid van ons wezen

komt pas wanneer de onwerkelijkheid verdwijnt

De onwerkelijkheid verdwijnt samen

met controle en macht

Het enige wat nodig is

is zien dat we nog controle willen

in ons leven in plaats van

de dingen te laten komen

zoals ze komen

Pascal Delay

 

Van egoïsme naar heelheid

Een van de mooiste momenten van de dag is onder de dekens kruipen en wegdoezelen. Waarom? Ik kan vergeten wie ik ben (geworden). Mijn dagelijkse beslommeringen, kleine en grote frustraties, zorgen en problemen. Ik ben gewaar en voel me één met de omgeving en met de kosmos. Het is een naamloze vrede. Mezelf vergeten (maar niet voorbij lopen), me volkomen ontspannen en helemaal open staan (of in dit geval liggen) voor nieuwe inzichten. Waar ik wil zijn en wat er voor mij echt toe doet, is dan duidelijk. Ik zit vol met inspiratie.

In de natuur kan ik mezelf terugvinden, omdat er niets in de weg staat. De energie kan vrij stromen. Alles is in harmonie met elkaar, er is geen onderscheid of oordeel. Het kan genezend werken en je weer helemaal opladen. Er zijn mensen die alles willen beheersen, manipuleren en voor zichzelf hebben. De natuur kan hard en rauw zijn, maar alles heeft z’n plaats. Een vrij dier hoeft geen emoties te onderdrukken. Al is het zijn leven bij wijze van spreke geen dag zeker, het ontwikkelt niet de psychische problemen van mensen. Ik zie de natuur als de beste leermeester.

Zodra het ego het roer overneemt en er druk op iets komt, lijkt de stroom van inspiratie en indrukken op te drogen. Wanneer ik niet vanuit mijn ego leef maar vanuit mijn kern, ben ik meer open en tegelijk minder snel gekwetst. Het doet er niet toe wat mensen tegen me of over me zeggen, het is hun eigen ego dat zich ergert, het heeft weinig met mij te maken. Ik kan het naast me neerleggen. Het leven wordt minder een strijd en tegelijk bereik ik meer. Het verloopt soepeler.

Mensen associëren het ‘ego’ vaak met dominant en arrogant gedrag. Maar ook bij iemand die zichzelf weinig waard vindt en niet vrijuit durft te spreken, kan het ego in de weg zitten. Het vormt het zelfbeeld en is vooral bezig met zich laten gelden (of zich juist terugtrekken), met het voorkomen van gezichtsverlies, met hoe je overkomt op andere mensen. De momenten dat ik in mijn element ben en wijs, liefdevol, grappig, inspirerend en open kan zijn zonder meteen mijn hart uit te storten, is wanneer ik weinig met mezelf bezig ben en leef vanuit mijn intuïtie. Dan kan ik ergens in opgaan. Zonder oordeel.

Wanneer het lukt om je ego af te leggen, kan je ware potentieel eruit komen.
Wanneer ik er onvoorwaardelijk mag zijn, hoef ik niet bezig te zijn met wat mensen van mij vinden. Op natuurlijke wijze kan ik me afstemmen op anderen en rekening met hen houden. Wanneer anderen voorwaarden stellen en me in een situatie dwingen die ik niet aankan, blokkeer ik. Een kind, zeker als het nog klein is en zich ontwikkelt onder invloed van de omgeving, heeft veiligheid en liefde nodig.

Met veiligheid bedoel ik niet de angst en verkramping: ‘Pas op, straks val je!’ (Werkelijk gevaarlijke toestanden daargelaten.) Om te kunnen spelen, leren en onbelemmerd op te groeien heeft het de zekerheid nodig dat er mensen zijn die van hem houden. Een veilige en hechte band met iemand, meestal met de ouders. Kinderen hebben behoefte aan iemand die ze ziet, begrijpt en met wie ze hun ervaringen, gevoelens en gedachten kunnen delen.

Mensen en zeker kinderen die bedreigd worden in hun ‘zijn’, in hun meest wezenlijke behoeften, gaan psychisch op slot. Ze durven hun natuurlijke zelf niet te laten zien en leven vanuit hun ego. Ze kunnen geen vertrouwen in het leven en in mensen opbouwen en ervaren de wereld als een gevaarlijke, eenzame plek, waar je op je hoede moet zijn.

In plaats van rustig maar duidelijk hun grenzen leren aangeven, ontwikkelen ze agressief territoriumgedrag of ze laten over zich heenlopen. Het ligt eraan welke ‘levenslessen’ ze opgedaan hebben. In het speciaal onderwijs zei men tijdens besprekingen over kinderen: ‘Ach, dat wordt toch niets’. Dit is niet alleen mijn eigen ervaring, ook Luka, een van de weinige volwassenen die ik vertrouwde, vertelde me dit jaren later. Deze boodschap ontvingen ouders en kwam ook bij de kinderen terecht.

Omdat mensen gevoelig zijn voor verwachtingen, gaan ze er naartoe leven. Opgroeien met het idee dat er nooit iets van je terecht komt en je voor je leven aangewezen bent op ‘zorg’,  wordt zo onderdeel van je persoonlijkheid. Sommige leerlingen hadden ouders die achter hen bleven staan en zich inzetten om hun kind een zinvolle toekomst te geven. Zo was er een moeder die haar zoontje heeft leren lezen, waar de school dacht: ‘Hier komt toch niets van terecht’. Andere leerlingen hadden op jongvolwassenen leeftijd weinig om voor te leven. Ze misten een doel en voelden zich een mislukkeling.

Zelf ben ik aardig ‘terecht gekomen’. Ik schrijf boeken, geef eens in de paar weken een lezing en heb een netwerk opgebouwd van mensen die achter me staan. Een reguliere baan lukt nog niet, maar ik woon zelfstandig. Zonder mezelf op de borst te willen kloppen, heb ik me los weten te maken van de prognoses, door mijn hart te volgen en mensen die me steunen.

Ouders die de jeugdzorg of de kinderbescherming achter zich aan hebben, voelen zich in de verdediging gedrukt. De indruk die ze maken kan immers verregaande maatregelen uitlokken, zoals een overvalcommando dat hun huis binnenstormt om de kinderen mee te nemen. Ook als er geen enkel bewijs is voor wat er mis zou zijn met het gezin. Een gezin uit elkaar halen is zo een voorbehoedsmiddel en geen laatste ‘red’middel.

Elk woord, intonatie of gebaar kan op een bepaalde manier worden uitgelegd. Men doet niets met  positieve berichten over het gezin. De ouders tellen niet meer mee, zijn misdadigers of incompetent. De kinderen raken ontworteld en getraumatiseerd. Zij kunnen het vertrouwen in mensen en in het leven volledig verliezen. Ze krijgen de boodschap dat ze iets erg hebben gedaan of dat er iets mis met ze is, als ze met politie erbij uit huis worden gesleurd. Misschien denken ze dat het voor straf is.

Er onvoorwaardelijk mogen zijn is er niet meer bij als je vrijheid, je gezin of zelfs je leven op het spel staat. Heelheid of verdeeldheid in jezelf slaat over op de maatschappij en andersom. Ouders zouden eerder voor hun eventuele opvoedproblemen uitkomen als ze niet bang hoefden te zijn voor geweld, bedreigingen, chantage en leugens. Soms zetten ze ‘Eigen kracht netwerken’ op, zonder invloed van machtige instanties. Vrienden, kennissen en familie hebben veel beter door hoe het gaat, omdat ze dichter bij het gezin staan. Zij zien echte kinderen, in plaats van papieren identiteiten. Er kan een basis ontstaan voor vertrouwen en liefde. Mensen kunnen van elkaar leren.

Ook de kinderen gedijen beter in een hechte gemeenschap, waar ze op eigen kracht naar mensen toe kunnen gaan en waar men naar elkaar omkijkt. Zij groeien op te midden van familie en vrienden, in plaats van in een ‘professionele’, kunstmatige en afstandelijke omgeving. Een gezondere en natuurlijkere basis. De directe omgeving raakt meer bij de opvoeding betrokken, zodat ‘deskundigen’ op afstand kunnen blijven.

Laten we weer gaan ‘samen’-leven..!
Zelf gedij ik het beste in een omgeving waar men ziet wie ik ben, in plaats van dat men mijn doen en laten interpreteert.

Bij druk, haast of stress blokkeer ik. Bij angst om iets niet goed te doen, verbreekt de verbinding en stagneert de stroom. Bij enthousiasme, vertrouwen en plezier kan er veel uit mij komen en gaat het sneller dan wanneer ik iets met tegenzin doe. Ergens helemaal in opgaan, zonder oordeel of besef van tijd. De dingen kunnen doen waar mijn hart ligt, laten mijn hart ook openen. Aan mijn diepste verlangens probeer ik gehoor te geven, ik merk dat mijn leven soepeler verloopt. Het liefst werk ik samen met mensen die mijn passie delen. Met onze kwaliteiten kunnen we elkaar aanvullen. Ik probeer een evenwicht te vinden tussen tijd voor mezelf en tijd samen.

Het is bevrijdend om mijn innerlijke kompas te volgen, dat feilloos weet wat goed is om te doen. Niet iemand hoeven zijn of iets moeten bewijzen. Gewoon ér zijn is genoeg; dát is thuiskomen. 

Bronnen:

Een band met de natuur: hetlaatstekindinhetbos.nl/

Naar je intuïtie leven: 10-tips-voor-meer-flow-in-je-leven/

‘Kinderbeschermingsmaatregelen’: www.jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/

Link website Sarah Morton: afwijkend-en-toch-zo-gewoon.nl/2012/10/van-egoisme-naar-heelheid/

Bron: http://www.wanttoknow.nl/inspiratie/meelezen/van-egoisme-naar-heelheid/