= Welkom =


Welkom op de website Kinderen van het Licht


In dit nieuwe tijdperk van wakkerworden
waarin de wereld talloze veranderingen
ondergaat die de mens zelf heeft geschapen
uit onwetendheid, wil deze website terug
gaan naar de bron.
De kinderen van het Licht zullen wereldwijd
opstaan en leiden vanuit hun innerlijke kracht
Laten we hand in hand de waarheid aan het
licht komen en ons verbonden bewustzijn
samen sterken tot een wereld van eenheid.


12 januari 2013

De val van het kapitalisme - Ramp of zegen?



Het kapitalisme staat aan de rand van de afgrond. Niemand durft dit hardop te zeggen uit angst het laatste zetje te geven. Blind vertrouwen heeft het kapitalisme lang overeind gehouden, maar nu de politiek daadkracht mist om effectief op te treden, lijkt de economie te bezwijken onder een torenhoge schuldenlast. Steeds meer landen, bedrijven en mensen zijn niet meer in staat hun financiële verplichtingen na te komen en gaan failliet. Moeten we de crisis beschouwen als een ramp of als een zegen?
 
Twintig jaar nadat we het communisme ten grave hebben gedragen, lijkt het nu de beurt aan het kapitalisme. Gebrek aan vrijheid deed het communisme de das om. De ontevredenheid onder de mensen groeide net zo snel als de welvaart aan de andere kant van het ijzeren gordijn. Op het moment dat de mensen de straat op gingen voor vrijheid en democratie en de Berlijnse muur bezweek onder de protesten, konden de starre communistische leiders hun koffers pakken.

Nu lijkt onbegrensde hebzucht het kapitalisme fataal te worden. Toen de economische groei tegen ons salarisplafond aanliep, werd geld lenen de nieuwe motor achter onze welvaart. Iedereen was vrij om geld te lenen. Goederen werden op afbetaling aangeschaft, huizen werden met zware hypotheeklasten gekocht en betalen met creditcards werd de gewoonste zaak van de wereld. Het hebben van geen schulden is in onze kapitalistische maatschappij eerder uitzondering dan regel geworden.
Door hoge rentes te rekenen voor geleend geld deden banken goede zaken. Maar hun hebzucht kende geen grenzen. Het verdiende geld werd in risicovolle constructies gestopt met alle gevolgen van dien. Enkele jaren geleden schudde de bankencrisis ons wakker en werd de kwetsbaarheid van ons financieel economische systeem zichtbaar. Sindsdien houden banken en overheden hun hand steviger op de knip en geven consumenten minder uit. Met als gevolg dat de economie in zwaar weer terecht is gekomen en mensen hun baan verliezen.

Alleen wijs en krachtdadig optreden kan de neerwaartse spiraal doorbreken. En dit is precies wat we thans ontberen. In de Verenigde Staten dreigt de grootste economie ter wereld de dupe te worden van politiek gekibbel tussen twee partijen, die elkaar al decennialang het licht in de ogen niet gunnen. In tijden van voorspoed valt de schade mee, in tijden van tegenspoed is gebrek aan samenwerking rampzalig. Ook de Europese economie lijdt onder dit euvel. De Europese samenwerking kwam niet zozeer voort uit politiek ideologische verlangens, maar uit de wens om de eigen portemonnee te spekken. Voor deze kortzichtige opvatting krijgen we nu de rekening gepresenteerd.

Voor de beantwoording van de schuldvraag dienen we niet met de vinger te wijzen maar in de spiegel te kijken. Wie lijdt of leed niet aan goudkoorts? We hebben het geldvirus in alle facetten van ons leven laten doordringen. We eten niet wat gezond is, maar wat slimme reclamemensen ons voorschotelen. We leren niet wat interessant is, maar wat bijdraagt aan de kenniseconomie. We kijken niet naar boeiende programma’s op televisie, maar wat de hoogste kijkcijfers haalt en het meeste reclamegeld oplevert. We krijgen niet de beste gezondheidszorg, maar de betaalbaarste.

Nu geldvoorraden verdampen en schulden ons boven het hoofd groeien, moet het roer om. Maar hoever? Kiezen we voor een lichte koerswijziging of gaan we helemaal overstag? Aanhangers van het kapitalisme roepen om uiteenlopende hervormingen. Zij vinden dat gedisciplineerde Noord-Europese landen een eigen munt moeten invoeren en dat de Europese politieke en monetaire instellingen meer bevoegdheden moeten krijgen. Liefhebbers met een sterk nationalistisch tintje en een slecht geheugen roepen zelfs om de terugkeer van de gulden.

Of deze lapmiddelen voldoende zijn om de economie van het geld overeind te houden, is nog maar de vraag. De wind van verandering waait zo hard over de aarde, dat overstag gaan misschien onvermijdelijk is. Door de vele schandalen die aan het licht komen, verliest de gevestigde orde in rap tempo aan geloofwaardigheid, de orde die voor en achter de schermen de lakens uitdeelt. Politici zijn minder daadkrachtig dan we dachten, ondernemers en bankdirecteuren minder fatsoenlijk, geestelijken minder liefdevol en de media minder waarheidsgetrouw. Steeds meer mensen doorzien het grote spel en eisen openlijk meer vrijheid en gelijke kansen, opdat ook zij hun dromen waar kunnen maken.

Vraag is ook of we blij moeten zijn met een voortzetting van het kapitalisme. Het heeft ons ontegenzeggelijk veel opgeleverd. Alle basisbehoeften zijn driedubbel bevredigd en grote groepen mensen kregen de kans om boven zichzelf uit te stijgen. Er was genoeg geld om de zwakkeren in de samenleving een hand boven het hoofd te houden en zaken als kunst en cultuur tot volle bloei te laten komen. Maar onze welvaartsmunt heeft ook een donkere zijde. Slechts een handjevol mensen bezit het overgrote deel van het geld op aarde. Blijkbaar zijn dit niet de meest barmhartige mensen, want nog steeds sterven er velen door ondervoeding en worden natuur en milieu immer nog op grove wijze geschaad. Kennelijk heeft het kapitalistische systeem onvoldoende corrigerend vermogen om scheefgroei tegen te gaan en onrecht ongedaan te maken.

Gezien de onbeheersbaarheid van het financiële systeem en de nervositeit op de beursen lijkt de val van het kapitalisme een kwestie van tijd. Of het afscheid een ramp of zegen is, hangt af van ieders overtuiging. Mensen die waarde hechten aan veel geld, ondernemen zien als een spannende strijd en verknocht zijn geraakt aan hard werken en dure spullen, zullen tot het laatste toe vechten voor het behoud. Mensen die hun schaapjes op het droge dachten te hebben, zullen met angst en beven het nieuws volgen. Maar mensen die zich niet thuis voelen in een maatschappij, waarin het leven gedegradeerd lijkt tot een geldspel, zullen deze spannende tijd op geheel andere wijze ervaren. Misschien neutraal, wellicht met enige opluchting en blijdschap. Zij weten dat crisis kans is, kans op een mooiere wereld voor iedereen.

De geschiedenis leert dat het leven geen gegeven is, maar een wiel dat immer ronddraait. Soms komen veranderingen geleidelijk, soms met volle kracht. Vasthouden aan oude opvattingen en vaste verworvenheden is in tijden van verandering vragen om problemen. Een flexibele geest in combinatie met moed en vertrouwen is de manier om in een storm overeind te blijven. Zij die hierin het meest bedreven zijn, zullen na het afscheid van het kapitalisme een aanzet geven tot de bouw van een nieuw economisch systeem, een systeem dat enerzijds de vrijheid van het individu waarborgt en anderzijds de opbrengsten evenwichtig verdeelt onder alle betrokkenen. Dit is voor nu dé uitdaging.

Ismaël Sananda

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

= ZOEKEN =