Neuro-marketing: het brein bepaalt en u betaalt

De tijd dat we met de linkerhersenhelft de voor- en nadelen van een product op een rijtje zetten en vervolgens wel of niet tot aankoop overgingen, is definitief voorbij; de emotionele rechterhersenhelft viert hoogtij. Bedrijven spelen daar samen met wetenschappers slim op in en voeren een neuro-marketingstrategie. En de consument? Die laat zich bespelen!

Voor het schap in de winkel vindt veelal een heuse afweging plaats. Met behulp van de rationele hersenhelft wordt bepaald of de keuze verstandig is. De rechterhersenhelft blaat er intussen vrolijk tussendoor met allerlei emotionele redenen om het product vooral wel of niet te kopen. Zo op het eerste oog kan het alle kanten op. Misschien wordt er wel gekocht. Misschien ook niet. In sommige gevallen is het bij thuiskomst voor de koper in kwestie haast een verrassing dat hij dat ene product dan toch in het winkelwagentje heeft gegooid. Logisch: zo’n 95 procent van de besluitvorming omtrent de aankoop van een product vindt onbewust plaats. Heel concreet: u betaalt, maar het brein bepaalt!

Hersenscan

Steeds meer bedrijven hebben in de gaten dat het brein de touwtjes in handen heeft en maken daar op hun eigen manier gebruik (of misbruik?) van. Ze schakelen de wetenschap in om hen een handje te helpen. De vraag is immers niet langer: hoe plezieren we de consument? Maar: hoe plezieren we het brein van de consument? En dat weten de wetenschappers – gewapend met een EEG of fMRI – als geen ander.

Onbewust

Met behulp van deze apparaten kan namelijk precies worden vastgesteld wanneer iemand zich emotioneel geraakt weet. Ook is te zien wanneer die persoon goed oplet en dingen in het brein opslaat. Door proefpersonen op deze manier te monitoren terwijl ze naar beelden van producten of diensten kijken, kan precies worden vastgesteld wat zij – of beter gezegd: hun breinen – aantrekkelijk vinden. De methode is bijzonder effectief: het is lastig om dergelijke informatie – waarvan ook de consument zelf zich niet bewust is – aan mensen te onttrekken.

Lachende baby

Diverse onderzoeken hebben al bijzonder nuttige resultaten voortgebracht. Zo blijkt dat beeldreclame op zich prima is, maar dat geluid nog beter binnenkomt. Natuurlijk vindt de consument niet alle muzikale uitingen even prettig, maar een lachende baby en een sissende steak op de barbecue doen het bijvoorbeeld altijd goed. Het zijn geluiden als deze waardoor onze aandacht toch even naar het scherm wordt getrokken. Dergelijke onderzoeksresultaten kunnen heel doelgericht worden ingezet. Zo is het in Japan bijvoorbeeld al heel normaal dat mensen zodra ze op de afdeling met tuinproducten komen geluiden als opspattend water en zingende vogels horen.

Coca Cola vs. Pepsi

Aankopen gaan dus buiten onszelf om. Niet wij, maar ons brein legt ze in het winkelwagentje. En onze hersenen willen zich best door reclame laten manipuleren, zo bleek in 2004 uit een wetenschappelijk onderzoek van Samuel McClure. Hij bestudeerde mensen die Coca Cola boven Pepsi verkozen. Hij scande de hersenen van de proefpersonen terwijl ze een slok van hun lievelingsdrankje namen en zag dat het deel van de geheugen dat culturele invloeden opslaat werd geactiveerd. Het ging dus niet langer om smaak, maar om de cultuur die met het drankje geassocieerd wordt. “Er zijn visuele beelden en marketingberichten die zichzelf in het zenuwstelsel van de mensen die de drankjes consumeren genesteld hebben,” zo concludeerden de wetenschappers.

Propaganda

Neuro-marketing werkt. Adverteerders weten beter dan ooit wat hun doelgroep wil zien en spelen daar handig op in. Wetenschappers zijn verdeeld over de methodes. Sommigen denken dat de neuro-marketing een bedreiging voor de samenleving kan gaan vormen op het moment dat een sterke reclame in overtuigende propaganda verandert. Anderen vermoeden dat het nooit zover zal komen, omdat mensen zodra ze door hebben dat ze gemanipuleerd worden hun keuzes gaan heroverwegen. Er zijn zelfs wetenschappers die het voordeel van neuro-marketing inzien. Zij denken dat het kan helpen om de kwetsbare groepen in de samenleving tegen miskopen te beschermen. Doordat precies te achterhalen is wie voor welke advertentie valt (bijvoorbeeld: kinderen bij snoepreclame en ouderen voor een onnodige verzekering) kunnen maatregelen genomen worden om deze mensen voor aankopen te behoeden.

Het ultieme doel van elke marketingdeskundige? Het vinden van die grote rode – of gele, wie weet – knop in het brein met daarop: ‘Koop!’. Zodra die gevonden is, kan deze elke keer, in elke winkel, voor elk schap opnieuw ingedrukt worden. Geen enquêtes meer, geen communicatie met de persoon. Nee, vanaf nu gaat het tussen de detailhandel en het brein. Tenminste, in een voor winkeliers perfecte wereld zou dat sprookje misschien opgaan. Want hoe prachtig het ook allemaal klinkt: de methode is duur. Bovendien laat het brein zich nog steeds niet geheel doorgronden. Confronteer de wetenschappers die het tegenovergestelde beweren maar eens met het volgende begrip: impulsaankoop.

Bron: http://www.scientias.nl/neuro-marketing-het-brein-bepaalt-en-u-betaalt/5977?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+scientias-wetenschap+%28Scientias.nl%29

Ware aard

Gelukkig zijn is je ware aard,
je hoeft er niets voor te doen.

De essentie van mens-zijn

Goede menselijke eigenschappen, eerlijkheid oprechtheid en een goed hart, zijn niet te koop en kunnen evenmin gemaakt worden door machines, maar uitsluitend door de geest. Dit kunnen we het inwendige licht noemen of de zegen van God, of menselijkheid. Het is de essentie van ons mens zijn.

Onszelf herscheppen

De grootheid van de mens ligt niet in zijn mogelijkheid de wereld te herscheppen, dat is de mythe van het atoomtijdperk, alswel in het herscheppen van onszelf.

Het wonder van de schepping

Mijn diepgevoelde eerbied voor de schepping wordt telkens nog groter wanneer ik het wonder van een zonsondergang of de schoonheid van de maan aanschouw.

Positief denken: de filosofie van de schijnheiligheid

Osho,
Kan de techniek van positief denken van nut zijn op onze weg naar verlichting?
Of verdooft het ons besef dat we gevangen zitten en ons verlangen vrij te worden?

Positief denken is geen techniek die je transformeert. Het verdringt de negatieve kanten van je persoonlijkheid alleen. Het is een manier van ‘kiezen’. Het helpt je niet om bewuster te worden, het werkt je daarin juist tegen, omdat bewust-zijn betekent dat je ‘niet’ meer kiest. Positief denken drukt het negatieve weg in het onbewuste en conditioneert het bewuste met positieve gedachten. Het probleem is alleen dat het onbewuste veel sterker is, wel negen maal sterker dan het bewuste. Als iets eenmaal onbewust geworden is, wordt het negen keer sterker dan daarvoor. Het vertoont zich misschien niet in hetzelfde jasje, maar het vindt nieuwe wegen om zich te uiten.
Positief denken is een armzalige methode zonder enig werkelijk inzicht en geeft je steeds weer een verkeerd beeld van jezelf.

…

Als je een negatief gevoel onderdrukt omdat het pijn doet, bijvoorbeeld als je een gevoel van boosheid wegduwt en de energie in iets positiefs probeert te veranderen en probeert liefde en mededogen te voelen voor degene op wie je boos bent, dan weet je dat je jezelf voor de gek houdt. Diep van binnen ben je nog steeds boos, maar je hebt het een vernisje gegeven. Aan de buitenkant lach je, maar dat lachen gaat niet verder dan je lippen. Het is lippengymnastiek: met je hart, met jou zelf heeft het niets te maken.

Het verdrongen negatieve ge-voel is een barrière geworden tussen je glimlach en je hart.
Dat geldt niet alleen voor één gevoel, er zijn duizenden negatieve gevoelens in je leven. Je vindt iemand niet aardig, er zijn veel dingen die je vervelend vindt, je houdt niet van jezelf, je bent niet tevreden met je situatie. Al die rommel wordt in het onbewuste opgeslagen en aan de oppervlakte wordt een huichelaar geboren die zegt: ‘Ik hou van iedereen. Liefde is de sleutel tot een gelukkig leven.’ Maar je ziet geen enkele vreugde in het leven van zo iemand, van binnen is het een complete hel.
Hij kan anderen om de tuin leiden en zichzelf ook als hij maar lang genoeg doorgaat. Maar er verandert niets. Je verspilt je leven gewoon, terwijl het zo ongelooflijk kostbaar is omdat je het niet nog eens over kunt doen.
…

Liefde is de beste therapeut

De rol van therapeut is heel delicaat en complex.
Ten eerste lijdt de therapeut aan dezelfde problemen waar hij anderen bij probeert te helpen. De therapeut is alleen maar een technicus. Hij kan zichzelf voor de gek houden en pretenderen dat hij een meester is – dat is het grootste gevaar voor een therapeut. Maar met een beetje meer inzicht hoeft dat niet te gebeuren.

Om te beginnen moet je niet denken dat je anderen helpt. Dat geeft je het gevoel dat je een heiland, een meester bent – en dan komt het ego via de achterdeur weer binnen. Je wordt belangrijk. Je bent het centrum van de groep en iedereen kijkt naar je op.
Laat de gedachte aan helpen schieten. Gebruik in plaats daarvan het woord ‘delen’. Je deelt het inzicht dat je hebt. De deelnemer aan de groep is niet minder dan jij. De therapeut en de deelnemer zitten in hetzelfde schuitje, alleen weet de therapeut net iets meer. Wees je ervan bewust dat je kennis allemaal geleende wijsheid is. Vergeet nooit dat alles wat je weet nog niet je eigen ervaring is. Dat zal de mensen in je groep aanmoedigen.

De mens is een heel subtiel mechanisme. Het werkt naar twee kanten: als je als therapeut meester wordt, verniel je iets in de ander in plaats van hem te helpen, omdat die ander dan alleen maar een techniek leert. Dan is er geen vriendschappelijke uitwisseling, geen atmosfeer van vertrouwen, maar een houding van: ‘Jij weet meer dan ik – als ik aan een paar therapiegroepen deelneem weet ik net zoveel als jij.’ Geleidelijk worden de deelnemers zelf therapeuten – er is geen diploma vereist, in veel landen tenminste. In sommige landen zijn ze begonnen allerlei niet erkende therapeuten te weren. Je mag alleen maar mensen in therapie nemen als je een universitaire opleiding hebt in psychoanalyse of psychotherapie.

Dit zal in bijna elk land ter wereld gebeuren omdat therapie een handel is geworden waarin onbevoegden de overhand hebben. Ze kennen de techniek omdat je een techniek kunt leren. Als ze aan een paar groepen meegedaan hebben, kennen ze alle kneepjes. Vervolgens maken ze een eigen brouwsel, zonder dat iemand het kan controleren.
Maar vergeet niet dat, zodra je de rol van helper speelt, degene die jij helpt je dit nooit zal vergeven. Je hebt zijn trots gekwetst, zijn ego. Dat was niet de bedoeling – je probeerde alleen maar je eigen ego op te blazen, maar dat kan alleen als je het ego van anderen kwetst. Je kunt je ego niet opblazen zonder anderen pijn te doen. Je grotere ego heeft meer ruimte nodig en de anderen moeten hun ruimte en hun persoonlijkheid inperken als jij in hun buurt bent.

Als je van meet af aan echt en liefdevol bent... Ik kan het niet nadrukkelijk genoeg zeggen: liefde is de beste therapeut. Techniek kan z’n nut hebben, maar het echte wonder gebeurt door liefde.

Universele inzichten over het Ego

Jiddu Krishnamurti:

Het ego is een sociaal fenomeen, het geeft iedereen een functie in de maatschappij, een plek in de hierarchie. De maatschappij stuurt ons via het ego. Als we hier tevreden mee blijven, missen we de gelegenheid het zelf te vinden.

Het ego creëert vele soorten verdriet, miljoenen soorten. Daarom zijn we zo ongelukkig. We moeten op een bepaalde manier handelen, omdat de maatschappij ons alleen dan waardeert. We moeten op een bepaalde manier lopen, op een bepaalde manier lachen, ons op een bepaalde manier gedragen – een moraliteit, een code volgen, en we worden egoïstisch, zoals iedereen dat is. Sommige ego’s zijn erg grof, oppervlakkig en die zijn niet zo moeilijk, maar sommige zijn subtiel, diep verborgen en die zijn het echte probleem. Het ego komt voortdurend in conflict met anderen omdat zelfvertrouwen ontbreekt. Dat moet ook wel, want het is niet echt. Als er niets in je hand is, maar je denkt dat er wel wat is, ontstaat er een probleem. Als iemand zegt, ‘Er is daar niets’, ontstaat onmiddelijk het conflict, want we voelen ook dat er niets is en ze hebben de wond aangeraakt. Als ons wordt verteld dat we niets zijn, is ons ego geschokt. We moeten het verdedigen, want als we dat niet doen, zal het nog verder geschokt worden. Dan zullen we niet meer weten waar we zijn en wie we zijn. Als we op de zelfde manier diep in onszelf duiken en we er achter komen dat we niet onze naam zijn, is het idee van ‘ik’ verdwenen. Feitelijk, op het diepste niveau, kan niemand een idee hebben van wie hij is, omdat er op het diepste niveau niets is. Je kunt er geen idee van hebben.

Osho:

Het ego is een sociaal verschijnsel: jij bent niet het ego, het ego is de maatschappij. Het verschaft je een plaats in de maatschappij, een plaats in de rangorde van de maatschappij. En als je daarmee tevreden bent, zul je alle kansen om je ware zelf te ontdekken mislopen. Is het je nooit opgevallen dat alle vormen van ellende door het ego vat op je krijgen? Je kunt je er niet gelukzalig mee voelen, je kunt je er alleen maar ellendig mee voelen. Het ego is de hel. Als je lijdt, sla dan eens gade wat er aan de hand is en je zult ontdekken dat op de een of andere manier het ego er alles mee te maken heeft.Vecht nooit met je lusten, je ego, je woede, je afgunst, je haat: jij kunt ze niet eronder krijgen, je kunt ze niet verpletteren, je kunt niet van ze winnen. Het enige wat je kunt doen, is je van ze bewust te zijn. Zodra je ze bewust ervaart, zijn ze verdwenen. Het donker verdwijnt met de komst van het licht.

Eckhart tolle:

Het ego begrijpt niet dat de enige gelegenheid om vrede te hebben NU is.
Eigenlijk wil het ego ook niet dat je dit ontdekt.
Vrede is immers het einde van het ego.

Adyashanti:

Ego is een beweging. Het is een werkwoord. Het is niet iets statisch. Het is de na-de-feiten-beweging van het denken dat altijd wil worden. Met andere woorden, ego's bevinden zich altijd op het pad. Ze gaan het pad van de psychologie, het spirituele pad, het pad om meer geld of een betere auto te krijgen.

Dat gevoel van "ik" is altijd bezig met worden, altijd aan het bewegen, altijd iets aan het bereiken. Of het doet het tegenovergestelde - het beweegt achteruit, het verwerpt, het ontkent. Om op gang te kunnen blijven heeft dit werkwoord dus beweging nodig. Daarom doet het werkwoord - laten we het "egoën" noemen - niets als we niet bezig zijn met worden. Zodra een werkwoord stistaat is het geen werkwoord meer. Zodra je niet meer hardloopt, is er niet zoiets als hardlopen - het is weg ; er gebeurt niets. Dit ego-gevoel moet blijven bewegen, omdat het verdwijnt zodra het stilstaat, zoals hardlopen verdwijnt als je voeten stilstaan.

Wanneer we dit echt tot ons laten doordringen en inzien dat er geen ego is, alleen egoën, zien we wat het ego werkelijk is. Daardoor komt er vanzelf een eind aan het najagen of het afkeren van iets. Dit stoppen moet rustig gebeuren en op een heel natuurlijke wijze, want als we proberen te stoppen, dan hebben we die beweging weer.

Ramana maharshi:

Wees wat je bent. Er moet niets komen of verschijnen. Het enige dat nodig is, is het ego verliezen.

Waar wacht je op?

De gedachte “ik heb niet gezien”,

de verwachting om te zien

en het verlangen om iets te krijgen,

zijn allemaal resultaten van het ego.

Denken is niet je ware aard.

Boeddha:

Niet het zelf, maar de waarheid
Jullie bereiken onsterfelijkheid door jullie geesten met waarheid te vullen.
Word daarom als vaten die geschikt zijn om de woorden van de meester te ontvangen.
Reinig jullie van het kwade en heilig jullie levens.
Er is geen andere weg om waarheid te bereiken.

Leer te onderscheiden tussen zelf en waarheid.
Zelf is de oorzaak van zelfzucht en de bron van het kwade.
Waarheid hangt aan geen zelf; zij is universeel en leidt tot recht en gerechtigheid.
Zelfs - dat wat zich aan hen die hun zelf liefhebben voordoet als hun zijn - is niet het eeuwige, het altijddurende, het onvergankelijke.
Zoek niet het zelf, maar zoek de waarheid.

LaoTse:

Wiens geest niet meer in het ondoorgrondelijke wortelt
moet leven vanuit de oorspronkelijkheid van zijn hart
wie die oorspronkelijkheid heeft verloren
moet leven vanuit de liefde
wie niet meer vol liefde kan leven
moet tenminste rechtvaardig handelen
wie zelfs dat niet meer kan
moet zich door zeden en gewoonten laten leiden
het afhankelijk worden van de heersende moraal
is echter de onderste trede der zedelijkheid
en duidt reeds op verval
wie dan nog meent
door zijn verstand te ontwikkelen
zijn hart te kunnen vervangen
is een dwaas
bedenk daarom
de ware mens
volgt een innerlijke wet
en geen uiterlijk gebod
hij drinkt uit de bron
en niet van het water
dat afvalstoffen met zich voert,
hij zoekt steeds de oorsprong

Mahatma Ghandi:

Wanneer het ego sterft, ontwaakt de ziel.

Marcel Messing:

Besef: ik ben de denker niet. Er zit geen egokracht in het denken. Jij bent niet de doener, maar God de Vader doet het. De Goddelijke Bron loopt door ons heen. De Christusenergie stroomt door ons heen. Laat dat toe.

Conditionering 101

In het eerste deel van deze serie heb ik het gehad over de invloed van televisie en media. Deze keer wil ik eens kijken naar de uitwerking van conditionering in de dagelijkse praktijk. Want of je het nu wilt of niet. Je krijgt er mee te maken. Nu leert de ervaring dat een hele karrenvracht aan mensen, wanneer ze er mee te maken krijgen, dit niet eens opmerken. Vooral voor hen lijkt me dit een nuttig artikel.

In heel veel gevallen, wanneer je ruzie of onenigheid krijgt met een instelling, instantie, bedrijf of autoriteit, gaan er bepaalde mechanismes spelen. Doordat de andere partij – in tegenstelling tot jou -, goed op de hoogte is van de werking hiervan, zal deze partij in de meeste gevallen aan het langste eind trekken. Het is zelfs zo sterk dat de autoriteit, instelling, enzovoorts, doet alsof de ander iets moet doen – met de nadruk op moet -, terwijl dit helemaal niet het geval is. Vaak zie je dat terug in bijvoorbeeld correspondentie.

“We zouden het op prijs stellen”, “we verwachten dat u”, “u wordt dringend verzocht” en meer van dit soort taalkundige hoogstandjes. Allemaal met het doel jou iets te laten doen wat je eigenlijk liever niet doet of wat niet in jouw belang is. Over het algemeen is het zo dat wanneer je expliciet iets “moet”", dit ook expliciet zo aangegeven wordt. Toch gaan de meeste mensen er van uit dat er sprake is van “moeten”. Aangezien de conditionering sterk neigt naar gehoorzaamheid en is gebaseerd op angst (voor de consequenties van je daden) – en er nogal wat mensen last hebben van deze conditionering, – zijn er maar weinigen die hier in afwijken.

Zo nemen de meeste mensen klakkeloos aan dat, wanneer bijvoorbeeld de werkgever – een autoriteit – je iets opdraagt of je een regel oplegt, je hier maar mee akkoord dient te gaan. Jammer voor de werkgever, maar die vlieger gaat niet zomaar op. Hoewel het op veel bedrijven niet het meest populaire onderwerp onder managers en leidinggevenden is, hebben ook werknemers zo hun rechten. Dat past echter niet zo goed in de geconditioneerde werkelijkheid, dus wanneer een onverlaat wel zijn of haar rechten claimt, breekt vaak de ellende uit.

Het gaat daarbij vaak zo ver dat er zelfs anderen zijn – die met de hele situatie niets te maken hebben -, die je zeggen dat je moet oppassen, beter gewoon kunt doen wat ze zeggen, enzovoorts. Hun intentie is vaak goed en meestal weten ze gewoonweg niet beter, maar waar komt het idee vandaan dat iemand niet zijn eigen beslissingen zou kunnen nemen? En wat is het risico? Waarvoor zou je in ‘s hemelsnaam moeten oppassen? Allemaal geconditioneerde angst en een verkeerde voorstelling van zaken.

De reden voor het vaak felle reageren op klokkenluiders, mensen met kritiek en bijvoorbeeld een werknemer die zijn rechten claimt, is het gevaar van besmetting. Conditionering werkt prima zolang de massa er maar mee geïnfecteerd is. Wanneer de aantallen mensen die buiten de geconditioneerde kaders denken toeneemt, bestaat het gevaar dat de betovering (conditionering) wordt verbroken. Geen manager, machthebber of andere autoriteit die dáár belang bij heeft.

Mocht je zelf eens met deze materie willen experimenteren, volgt hier een simpele oefening. Wanneer je een volgende keer in een situatie terechtkomt waar er belangen op het spel staan, probeer dan eens niet rationeel, maar vanuit je gevoel naar de situatie te kijken. Hoe goed de ander ook kan kletsen en hoe mooi het verhaal misschien ook klinkt. Je intuïtie weet, ook zonder die informatie – of misschien wel juist zonder die informatie – precies hoe het zit. Je zult er al snel achter komen dat je – in plaats van achteraf -, op het moment zelf doorkrijgt hoe de vork in de steel zit, waardoor je meer werkelijk eigen beslissingen neemt in plaats van te doen wat er van je verwacht wordt.

Jij bent het die zich heeft geprogrammeerd. Je zult dus ook zelf je programmering (conditionering) ongedaan moeten maken. In deel één gaf ik aan dat het handig is minder – of beter nog geen -, televisie meer te kijken en je denkbeelden niet alleen op de mainstream media te baseren. Door daarbij bewust te letten op je eigen conditionering – en je zult het op tal van plaatsen tegenkomen dat je gedrag en reacties haast automatisch zijn -, is het mogelijk jezelf aan te leren steeds weer een stukje vrijer te denken en uiteindelijk de angst achter je te laten.

Voor hen die hier nu mee willen gaan experimenteren is één waarschuwing is wel op zijn plaats. Niet iedere autoriteit kan er goed tegen dat jij weet dat zijn of haar status niet meer dan een illusie is. Wanneer ze daar dan vervolgens mee worden geconfronteerd, zal de reactie in de meeste gevallen dan ook allesbehalve vriendelijk zijn.

Bron: http://indigorevolution.nl/wordpress/?p=101

Zwitsers creëren kunstmatige regenstormen in woestijn van Abu Dhabi

Wetenschappers die in het geheim werken voor sjeik Khalifa bin Zayed Al Nahyan, de huidige president van de Verenigde Arabische Emiraten, zijn er vorig jaar in geslaagd in de buurt van de stad Al Ain in Abu Dhabi meer dan vijftig regenstormen op te wekken door gebruik te maken van technologie die het weer kan controleren. Dat schrijft het webmagazine Arabian Business. Het gros van die regenstormen deed zich voor in de zomermaanden juli en augustus, wanneer het in de regio nooit regent. Toeschouwers stonden verstomd: de regenstormen gingen vaak vergezeld van hagel, krachtige windstoten en bliksem.

Het project van het Zwitserse bedrijf Metro Systems International wordt geleid door oprichter Helmut Fluhrer. Het zou de eerste keer zijn dat regen wordt geproduceerd vanuit een heldere hemel. Wel hebben China en de vroegere Sovjet Unie chemicaliën gebruikt om te beletten dat het begon te regenen wanneer belangrijke militaire parades werden gehouden..

Het Zwitserse bedrijf genereert met zijn systeem WeatherTec negatief geladen elektronen, die zich vastzetten aan stofdeeltjes in de atmosfeer van de woestijnregio en tot wolkenvorming zouden moeten leiden om vervolgens regen te creëren. Fluhrer toonde zich achteraf bijzonder opgetogen over het experiment. Controleurs van het Max Planck Institute merken op dat de technologie van het Zwitserse bedrijf verscheidene toepassingen kan hebben. Het creëren van kunstmatige regen is volgens hen wellicht echter de maatschappelijk meest relevante toepassing die met WeatherTec kan worden gerealiseerd.

Bron: http://www.express.be/business/nl/technology/zwitsers-creeren-kunstmatige-regenstormen-in-woestijn-van-abu-dhabi/138164.htm

Enorme toename tentenkampen in Haiti na de aardbeving

Deze nieuwe onthulde satlietfoto's
tonen de enorme toename tentenkampen
na de aardbeving in Port-au-Prince, Haiti
van Januari tot november 2010
waarvan de meeste niet voldoen
aan vers water en sanitaire voorzieningen,
de bevolking lijd verder aan verspreiding
van cholera en andere ziektes.

Bron satelietfoto's op Cryptome:

http://cryptome.org/info/haiti-tents/haiti-tents.htm