Ware individualiteit

Wij zijn het produkt van onze omgeving,

van onze cultuur, van ons klimaat,

van onze gewoonten, van onze tradities.

Dat alles heeft niets met individualiteit te maken.

Ik denk dat individualiteit alleen ontstaat wanneer

wij ten volle bewust zijn van deze inbreuk van

de omgeving en tradities die onze geest tot slaaf maakt.

Zolang 'ik' de voorschriften van de traditie,

van een bepaalde cultuur aanvaard,

zolang 'ik' de last van mijn geheugen en ervaringen tors

(die tenslotte het resultaat is van mijn conditionering)

ben ik geen individu, maar een produkt.

Jiddu Krishnamurti

Konjakwortel-extract: afvallen met Konjac Root & Glucomannan

Nee, konjak heeft niks te maken met de alcoholische drank cognac. De konjak is een ondergronds groeiende wortelknol van de plant ‘Amorphophallus konjac’ die veelvuldig wordt gebruikt in de Chinese, Japanse en Koreaanse keuken. Aldaar staat konjak ook wel bekend als:

• Konjac & konnyaku
• Devil’s Tongue + Voodoo Lily
• Snake Palm en Elephant Yam
• Konjaku-aardappel
• Snow konjac tofu

Konjak wordt op grote schaal geteeld in China, Japan, Korea, Taiwan en Indonesië vanwege de lange, zetmeel-houdende, verticaal gezwollen wortelknol. De ovale konjakwortel wordt tot 25 centimeter breed en weegt tot 600 gram. De bovengrondse konjakplant is zeer herkenbaar. De kolossale bloem van de konjak bestaat uit een opvallende bloeikolf welke wordt omringd door een donkerpaars schutblad met een lengte tot +/- 60 centimeter. (bron)

Extracten van de wortel van de konjakplant worden steeds vaker verwerkt in dieetpillen en afslanksupplementen…

Konjak in de Aziatische keuken

De konjakknol wordt gebruikt als substituut voor bloem of meel, welk eveneens konjak wordt genoemd. Maar vooral ook als een plantaardig alternatief voor gelatine, genaamd konnyaku. Daarnaast wordt deze gelei op basis van konjak als verdikkingsmiddel gebruikt in gebonden (miso)soepen.

Japanse konnyaku-gel wordt gemaakt door konnyaku-meel te vermengen met calciumhydroxide en wordt voorverpakt verkocht in toko’s. Deze konjac-gelei is grijs van kleur en gelatineus van consistentie, en wordt door vele westerlingen niet bepaald als aantrekkelijk of smakelijk ervaren. Voor wat meer smaak wordt er nog weleens zeewier (hijiki e.a.) aan toegevoegd. Konnyaku vormt het belangrijkste bestandsdeel van ‘shirataki noodles’ en wordt o.a. verwerkt in ‘oden’ (Japans stoofpotje), gyudon (rijstgerecht) en sukiyaki (eenpansgerecht). En konjak wordt in dunne plakjes (sashimi) gegeten met miso-dipasaus.

Konjakgelei wordt vooral ook verwerkt in geconcentreerde vruchtensnacks (puddinkjes, ijsjes, snoepgoed) met een gelatine-achtige structuur. Omdat konjac-gelly niet zomaar uit elkaar valt in de mond, moet er goed op worden gekauwd. In bepaalde landen zijn snacks op basis van konnyaku verboden omdat kinderen er gemakkelijk in kunnen stikken. Tot slot is konjac een populair verdikkingsmiddel c.q. emulgator dat als hulpstof/additief wordt toegevoegd aan allerhande voedingsmiddelen onder E-nummer E425.

In het westen van de wereld, en dan met name Europa en Amerika, staat de konjak vooral bekend als afslanksupplement en als ingrediënt van dieetpillen…

Glucomannan

Het belangrijkste actieve ingrediënt van Konjak is glucomannan (GM) oftewel glucomannaan. Dit is een in water oplosbare polysacharide (complexe, onverteerbare suikerketen) die enorme hoeveelheden water in zich opslorpt. Konjakwortel bevat op basis van de droge stof tot maar liefst 40% glucomannaan. Het gehalte aan de glucomannaanvezel betreft dus plusminus veertig procent van het drooggewicht van de wortels/wortelknollen van de konjakplant.

De stof glucomannan wordt verkregen (geëxtraheerd) uit de knol van de konjak en staat zodoende ook wel bekend als konkakwortel-extract of ‘Konjac Root Extract’ (KRE).

Afslanken met konjakwortel-extract

Konjac-glucomannan (KGM) oftewel konjakwortel-extract is extreem rijk aan voedingsvezels. Konjakvezels zijn zeer viscoos/viskeus en hebben bovendien een grotere molecuulmassa dan iedere andere voedingsvezel. Zodoende nemen ze enorme hoeveelheden water in zich op, waardoor konjakvezels de maag vullen en hongergevoel tegengaan, zonder calorieën te leveren. In theorie is de konjak dus een natuurlijke afslankpil.
Talloze dieetpillen (Skinny Fiber, Lipozene, AppuLoss, Gerlinéa, ThermoCaps etc.) zijn dan ook gebaseerd op de werking van konjac oftewel konjak. Het gaat dan om het vezelachtige stofje glucomannan. Kijk maar eens op de achterkant van het potje van een willekeurige dieetpil. Vaak zit er dan naast glucomannan ook psyllium oftewel ‘vlozaad’ in het dieetsupplement verwerkt. (bron)

De populariteit van konjakwortelextract kreeg een enorme boost toen Dr. Oz en zijn gast Lisa Lynn zich extreem positief uitlieten over dit afslanksupplement tijdens een aflevering van ‘The Dr. Oz Show’.

Eigenschappen van konjakwortel-extract

Volgens talloze gezondheidsexperts en dieetgoeroes heeft konjakwortel zowel een afslankende als een heilzame werking. Hoewel er niet of nauwelijks bewijs te vinden is voor deze claims, wordt konjak onder meer de volgende eigenschappen toegedicht:

• Calorievrije vezel die helpt bij het verwijderen van vet van de karteldarmwand
• Helpt op milde wijze bij het schoonmaken (detoxificeren) van de ingewanden
• Komt ten goede aan de darmbekleding en darmflora (bron)
• Verlicht constipatie (lees: werkt laxerend)
• Zorgt ervoor dat de vulling van maag en darmen toeneemt, waardoor een vol gevoel ontstaat en de eetlust wordt geremd
• Verlaagt het totale cholesterol
• Helpt bij het reguleren van de bloedsuikerspiegel
• Verbetert de energie, stemming & concentratie

Bovendien bestaat glucomannaan(gom) uit D-mannose en D-glucose. D-mannose zou een antibacteriële werking hebben en zodoende de bacteriegroei in voedingsmiddel remmen, maar ook bepaalde bacteriële infecties (waaronder blaasontsteking) kunnen helpen voorkomen. Sommigen beweren dan ook dat konjak een natuurlijk antibioticum zou zijn.

De hoog-potentiële vochtopname van glucomannan-gom is waarschijnlijk verantwoordelijk voor de (veronderstelde) gezondheidsvoordelen van konjak zoals die o.a. worden beschreven in de traditionele Chinese geneeskunde. Hierbij valt te denken aan ontgifting, tumor-suppressie, verhoging van de bloedstase en tegengaan van slijmvorming.(bron)

Nogmaals: dit zijn voorbeelden van algemene claims omtrent de konjakwortel die veelal ongegrond en niet wetenschappelijk onderbouwd zijn.

Dosering: hoeveel konjak per dag?

Er zijn geen gevallen bekend van acute of chronische toxiciteit bij gematigd gebruik van konjak. Desalniettemin wordt een ‘optimale’ dosering van konjakwortel-extract vooralsnog niet wetenschappelijk ondersteund. Waarschijnlijk mede omdat harde bewijzen voor de veronderstelde voordelen van konjak c.q. konnyaku ontbreken.

Voor dieetdoeleinden wordt veelal geadviseerd om voor elke maaltijd plusminus 2 gram konjakwortel-extract in te nemen met een ruime hoeveelheid water. Van de geconcentreerde extractpoeders (tot 90% glucomannan) wordt doorgaans 500 tot 1000 milligram aangeraden, een halfuur voorafgaand aan de maaltijd.

Gevaren van konjak & glucomannan

Konjak wordt in Japan al sinds de 6^e eeuw voor voedingstechnische en medicinale doeleinden gebruikt in Japan. In 1864 kwam er zelfs al een kookboek uit, genaamd Konnyaku Hyakusen (100 recepten met konjak). Omdat glucomannan al zo’n 1500 jaar wordt gegeten gaat men er veelal van uit dat het in principe niet schadelijk is voor de gezondheid. Toch zijn er ook enkele nadelen en risico’s bekend van konjakwortel-extract:

• Vanaf 5 gram konjak per dag kunnen ernstige spijsverteringsklachten optreden (bron)
• Om diezelfde reden kunnen verstoppingen in het spijsverteringskanaal optreden
• Omdat konjakvezels de neiging hebben om snel en ver uit te zetten, kunnen ademhalingsproblemen ontstaan (en in theorie verstikking)
• Vandaar wordt bij een glucomannan-rijke maaltijd aangeraden om veel water te drinken
• Konjakvezels kunnen naast water ook bepaalde medicamenten in zich opnemen, waardoor ze de biologische beschikbaarheid ervan beïnvloeden en contra-indicatief zijn met o.a. cholesterolverlagers en diabetes-medicatie

Tot slot wordt konjakwortel in verband gebracht met diarree en verslechterde opname  (malabsorptie) van vitamines door de darmwand. Dat geldt des te meer als men konjak opzettelijk als ‘natuurlijk laxeermiddel’ gebruikt.

Conclusie

Als je wilt profiteren van de voordelen van konjakwortel of glucomannaan, dan is het waarschijnlijk beter om konnyaku als vers ingrediënt te gebruiken in een voedzame oosterse maaltijd. Dit brengt minstens zo veel voordelen en bovendien minder (potentiële) nadelen met zich mee dan een geconcentreerd poeder of extract op basis van konjak.

In principe is konjakwortel-extract oftewel glucomannan niets meer of minder dan een geconcentreerd vezelsupplement dat op rigoureuze wijze da maag vult, waardoor een hongergevoel wordt weggenomen. Hoewel dit in theorie leuk klinkt, brengen vezelsupplementen in de praktijk vaak onverwachte klachten teweeg, waaronder diarree, winderigheid en een verslechterde opname van essentiële voedingsstoffen. En of je er echt mee afvalt, is nog maar de vraag.

Bron:

https://www.salusi.nl/konjakwortel-extract-afvallen-konjac-glucomannan/

Angst of sterkte

Beste ANGST

 

Je bent zeer overtuigend. Je bent heel aanwezig. Je gluurt over ons als een schaduw over het land. Je ontneemt onze kracht die in staat is om iets in vraag te stellen. Je hebt ons allen in jouw muil beet. Scherpe tanden die diep in het vlees snijden. Je bent sluw en slim. Je weet tot wat een mens in staat is wanneer zijn eigen leven onder dreiging is. Je doet aarzelen en twijfelen. Je doet ons trillen zoals geen ander. Een bevolking gevoed door angst is geen bevolking meer maar amper een menigte die alle vorm van bewustzijn verloren heeft en dat weet je al te goed.

 

 Je lacht ons uit wanneer wij beter werk verrichten dan jou zelf. Hoe ironisch. We klonken als unieke en sterke stemmen maar nu enkel als jouw echo, jouw versterker. Hoe luider hoe beter, zolang er maar geen rust is want je haat rust. Rust leidt naar stilte en stilte naar rationaliteit. Maar dat wil je niet, dat zou jouw vlam uitdoven. Je hebt onderweg goede partners gevonden, een coalitie van verschillende mensen die je steunen, gebruiken en heel vaak misbruiken. Sommigen onder hen zijn de meest voor de hand liggende en anderen de meest verrassende.

 

Jouw stroom is sterk en wij kunnen niet allemaal zwemmen maar de zwemmers onder ons zullen de stroom doen keren. Ik heb ze gezien. Ik heb ze ontmoet. Hun harten zijn zacht, hun woorden zijn scherp en hun intelligentie is krachtig. Hun moed kent geen grenzen. Ze vermenigvuldigen zich, steeds meer en meer. Zij zullen met hun adem jouw rivier droogblazen. 

 

Zij zijn diegenen die jouw betovering zullen doorbreken.
Zij zullen ons laten inzien dat jij niet nodig bent voor een betere wereld. Dat idee van jou is maar een illusie.

Beste Angst, jouw dagen zijn geteld.

 

 

Ish Ait Hamou

16 dingen waar je in 2016 voorgoed afscheid van kunt nemen

Het nieuwe jaar is nog maar nèt begonnen en, zoals altijd in de winterperiode, houden we ons druk bezig met allerlei geweldige voornemens om ons leven te verbeteren, te groeien en dromen waar te maken. Of je nu het type bent dat in oplossingen denkt, of je kijkt liever terug om te bezien hoe je zaken uit het afgelopen jaar kunt verbeteren, er zijn altijd wel dingen die we kunnen doen om onszelf te ontplooien, waardoor in veel gevallen ons leven gemakkelijker en plezieriger zal verlopen.
Hierna volgt een opsomming van 16 dingen, waarvan ik persoonlijk vind dat we daar in 2016 maar eens afscheid van moeten nemen (en inderdaad, ik koos voor 16 vanwege het jaartal 2016):

1. Stop met weglopen voor problemen.

Je kunt niet blijven weglopen voor je problemen en je kunt van mij aannemen, hoe langer je blijft weglopen voor iets, hoe moeilijker het wordt om de koe bij de horens te vatten. Uitdagingen komen met een reden op je pad en hoe moeilijk het kan zijn de uitdaging aan te gaan, je komt er altijd met een overwinning op jezelf uit, met een betere versie van jezelf. Er is niets heerlijker dan het bevrijdende gevoel eindelijk iets opgelost te hebben, waar je langere tijd angstig tegenaan gehikt hebt.

2. Stop met jezelf en anderen voor de gek houden.

Volgens mij is liegen een cumulatief proces. Wat begint met een ‘leugentje om bestwil’ (met eventueel de bedoeling iemand niet te kwetsen), gaat spiraalsgewijs op in een volledig valse realiteit, waar de grootste factor die je ervan weerhoudt de waarheid te delen de angst is om voor leugenaar uitgemaakt te worden. Behalve dat we wel eens jokken tegen een ander, liegen we meestal tegen onszelf, ter bescherming van ons oh zo kwetsbare ego. We zijn zelfs geneigd tegen onszelf te liegen terwijl we deze lijst lezen, om maar niet te hoeven toegeven in hoeveel van deze valkuilen we dagelijks vallen. Onthoud dat uiteindelijk het verleden je heeft geholpen je te vormen wie je nu bent, maar dat het niet bepaalt wie je wèrkelijk bent. Er is altijd een mogelijkheid om over te stappen naar volledige eerlijkheid en je zult blij verrast zijn hoe daardoor het leven stukken lichter en vrijer aanvoelt.

3. Stop met bang zijn om fouten te maken

Fouten maken – of je ergens in vergissen – kan erg frustrerend zijn, maar is de moeite niet waard om je tegen te houden van iets dat je heel graag wilt doen. We weten allemaal dat we kunnen leren van onze fouten, maar onthoud dat we nog meer leren als we bereid zijn uit onze comfortzone te stappen en iets totaal anders of geheel nieuws te gaan doen.

4. Stop met jezelf met anderen te vergelijken

Of het nou een icoon is, of een vriend, of een collega, veel mensen hebben een natuurlijke neiging om zichzelf en hun omstandigheden te vergelijken met die van een ander. Denk maar aan hoe vaak je niet tegen jezelf zegt tijdens het bekijken van het leuke leven van een ander: “Dat zou ik ook wel willen…”, zoals het beroemde gezegde luidt: “Het gras aan de overkant is altijd groener.” Of het gras nou wel of niet groener is, het heeft geen enkele invloed op het gras onder onze eigen voeten – het enige gras waarop we ons zouden moeten richten. Vanaf het moment dat we stoppen met vergelijken en ons richten op onze eigen ervaring, daalt er vrede in ons gemoed, zien we de dingen zoals ze werkelijk zijn en vinden we de motivatie om te veranderen, mochten we daar behoefte aan hebben.

5. Stop met in de toekomst te leven

Of het iets tijdelijks is zoals een geplande vakantie of iets blijvends als je pensioen, in de toekomst leven heeft één belangrijk gevolg: ons ervan weerhouden in het NU te zijn. Eén ding is volmaakt zeker: we worden in dit leven nooit jonger dan we nu zijn, dus dit moment is het juiste moment. Daarmee wil ik niet zeggen dat je dan geen toekomstplannen meer mag maken – want dat kan zeker nuttig zijn – maar dat we ons concentreren op het NU en vertrouwen dat de toekomst zelf wel bepaalt wanneer iets het juiste moment is.

6. Stop met medelijden opwekken bij anderen

Niemand is gecharmeerd van een negatieve Nico of een pessimistische Petra, terwijl toch veel mensen er een gewoonte van maken om met regelmaat alleen maar vervelende en onaangename zaken met anderen te delen. Hoe lekker het enerzijds ook mag voelen om sympathie te ontvangen, we weten dondersgoed dat het niets verandert aan de situatie waarover we klagen. In feite wordt het daardoor een veel groter deel van je eigen werkelijkheid, want nu ben je niet meer de enige die het weet. Accepteer de situatie gewoon zoals het is en kies voor verandering in jezelf in plaats van anderen te belasten met klaagverhalen of emoties.

7. Stop met in het verleden te leven

Zoals eerder omschreven, het verleden heeft je geholpen je te vormen tot wie je nu bent, maar niet bepaald wie je wèrkelijk bent. Dat geldt zowel voor jouw positieve visie daarop, als wel voor iets dat je het liefst zou willen vergeten. Herinneringen ophalen kan zowel plezierig als deprimerend zijn, uiteindelijk maakt het voor het NU niets uit. In plaats van jezelf te blokkeren met vergelijkingen tussen het nu en het verleden, kun je beter proberen je energie en aandacht te richten op de persoon die op dit moment tegenover je zit.

8. Stop met alles voor je uit te schuiven

Dit zou je ook gewoon ‘luiheid’ kunnen noemen, dat is een aannemelijke omschrijving van hetgeen het grootste percentage van ons mensen bezighoudt. Luiheid is een dodelijke pandemie die ooit is ontstaan, en die er nog steeds in slaagt ons – vaker dan we zouden willen – vast te houden in nutteloos niets doen. Onthoud dat er geen tijd bestaat behalve het NU en als je ervoor kiest om luiheid te laten zien wie hier de baas is, zal je verbaast staan te kijken hoe besmettelijk het is om in het NU actief te zijn. Je bent dan ongetwijfeld productiever, maar ook gemotiveerder om veel meer dingen te doen dan je ooit had kunnen bedenken.

9. Stop met anderen of iets de schuld te geven

Hoewel we onszelf allemaal wel eens het slachtoffer voelen van een persoon of een situatie, meestal (en ten onrechte) leggen we de schuldvraag graag ergens anders neer. Hoewel dit een doeltreffend middel kan zijn om een ander of een situatie te ontwijken, uiteindelijk werkt het niet als je innerlijke conflicten probeert te voorkomen. Diep van binnen weet je immers dondersgoed wat de oorzaak is van zelfs de grootste leugen en blijven omzeilen maakt je levenspad ècht niet makkelijker. Neem je eigen verantwoordelijkheid van wat je hebt veroorzaakt of hetgeen je blokkeert, daardoor heb je meer controle over je eigen werkelijkheid en zal je je stukken comfortabeler voelen.

10. Stop met het verleden te laten bepalen hoe je over anderen denkt

Jouw vriend kan je drie jaar geleden onnodig voor sukkel hebben uitgemaakt, dat betekent nog niet dat jij hem daarom ook vandaag nog een eikel moet vinden. Maak altijd gebruik van je eigen intuïtie om te bepalen met welke mensen je wilt omgaan, maar laat niet het verleden daar een rol in spelen. Hoe moeilijk of beladen iets geweest kan zijn, het verleden is slechts ‘bagage’ die geen enkele invloed heeft op het NU. Denk aan hoe je de afgelopen jaren bent veranderd en gegroeid in je leven. Het zou bijzonder dwaas zijn om niet te willen inzien dat hetzelfde ook van toepassing is op iedereen om je heen.

11. Stop met verwachtingen te koesteren

Laten we eerlijk zijn, onze fantasie vindt het heerlijk om te dwalen en in de meeste gevallen creëert onze fantasie verwachtingen die vele malen groter zijn dan we menselijkerwijs realiseren kunnen. Hoe leuk het ook kan zijn om af en toe te verdwalen in tralala-land, beter is om met beide benen op de grond en in het NU te blijven, ook al lijkt dat minder aantrekkelijk. Talloze mensen vertelden mij dat de beste dingen in het leven altijd gebeuren op een moment dat je dat het minst verwacht, dus waarom zou je te hoge verwachtingen koesteren? Het komt zoals het komt. Blijf in het moment, daardoor lijken gebeurtenissen veel spannender (als je ze toevallig al niet eerst bedacht had).

12. Stop met zoeken naar de perfecte partner

Niet alleen wordt ons idee van perfectie sterk beïnvloed door reclame, amusement en populaire media, maar tevens verandert ons idee van perfectie per dag, dus uiteindelijk is perfectie onvindbaar. In plaats van geconcentreerd zoeken naar de perfecte partner, kun je je beter afvragen wat je precies nodig hebt om jezelf compleet en thuis bij jezelf te voelen. We beschikken allemaal over het vermogen om onszelf volledig lief te hebben, relaties zijn daar simpelweg een uitbreiding van. Het loslaten van de noodzaak om te streven naar perfectie zal je ook een stuk spontaner laten zijn in het maken van contacten en het delen van ervaringen met alle soorten mensen die je pad kruisen – en die je eraan herinneren dat ware liefde vaak op de vreemdste plaatsen te vinden is.

13. Stop met je anders voor te doen dan je bent

Of het nu wederom de invloed is van de publieke opinie, reclame of media, dan wel gewoon de voorkeur voor iemand op wie je indruk probeert te maken, we doen onszelf er beslist geen plezier mee om je anders voor te doen dan je werkelijk bent. Zelfs al krijg je met al je poppenkast datgene voor elkaar wat je wilde, het blijft een valse versie van wie je ècht bent. Met het richten op het volledig begrijpen van jezelf, jezelf kennen, weten wie je werkelijk bent, zal je het in je leven veel verder brengen dan al hetgeen dat kunstmatig wordt gecreëerd.

14. Stop met jezelf pijn te doen

Zo beledigend als andere mensen kunnen zijn, er is er geen eentje in staat om nóg kwaadaardiger tegen ons te zijn dan… wijzelf. Of je nou je gecrashte middelbare schoolverliefdheid probeert te vergeten, een spelletje hebt verloren of iets anders vervelends, het is nergens voor nodig om het NU te laten beïnvloeden door zaken uit het o zo pijnlijke verleden. Elk moment kunnen kiezen voor een nieuw NU, in plaats van jezelf te blokkeren met allerlei irrelevante gedachten, werkt pas ècht bevrijdend!

15. Stop met leven in de digitale wereld

We zijn allemaal gek op de digitale wereld. Hoe ik dat weet? Alleen al door het lezen van dit artikel zit je in de digitale wereld. Uiteraard zijn internet, mobiele telefoon, tablet en alle overige elektronica prachtige gereedschappen, maar laten we er in 2016 alsjeblieft voor zorgen dat we er niet door geleefd worden. Gebruik ze wanneer het echt nodig is, maar laten we ons normale leven ook weer eens regelmatig voorzien van activiteiten in de natuur, sport en spel, een goed gesprek…

16. Stop met alleen maar lezen en niets doen

Zo geweldig als boeken, citaten en ook artikelen als dit kunnen zijn om je te helpen herinneren aan alles wat we eigenlijk allang weten, het is ook de bedoeling dat je al deze kennis omzet in actie. Gebruik deze informatie als een startpunt om nieuwe dingen te ondernemen, in plaats van steeds weer te lezen en te herlezen om je er opnieuw aan te herinneren.
Ik wens je in het hier en nu opnieuw een geweldig 2016, met veel nieuwe uitdagingen en ervaringen.


Bron:  http://www.nieuwetijdskind.com/16-dingen-waar-je-in-2016-voorgoed-afscheid-van-kunt-nemen/

De overgang van vissen naar het watermantijdperk

Aan het einde van elk tijdperk storten de oude machtsbolwerken in. De vorm bestaat nog wel, maar de energie die het moet invullen heeft zich er al een tijd geleden uit teruggetrokken. In de tussentijd heeft het nieuwe, aanstormende tijdperk zijn energieën en schaduwen al vooruit geworpen. En dat is precies het kenmerk van de overgangstijd waarin we de laatste decennia leefden: de terugtrekkende Vissenenergie en de sterk opkomende Watermanenergie. De botsing van nieuwe ideeën met oude structuren. Een terugkerend ritueel aan het einde van elke tweeduizend jaar.

Daarom was het zo ontluisterend dat men de economische en politieke crises in de wereld in eerste instantie probeerde te ontkennen en in tweede instantie probeerde te verklaren uit de voorafgaande recente jaren. Een treffende samenvatting van de manier van denken die we achter ons gaan laten: zeer overtuigd van onze materiële welvaart en ontwikkeling, maar onwetendheid over wie we zijn, in welke geestelijke evolutie we zitten en waar we naartoe gaan.

De komst van een nieuw tijdperk is als een geboorteproces. Vóór deze geboorte is de wereld zwanger van de nieuwe energieën, die zich steeds sterker aandienen. Totdat deze sterk genoeg zijn om door te breken. Dit geboorteproces kan plaatsvinden omdat het oude plaats maakt voor het nieuwe. Dit ‘ruimte maken van het oude voor het nieuwe’ springt het meest in het oog, aangezien we getuige zijn en waren van het instorten van de oude bolwerken. Het blijkt een ‘systeemcrisis’ te zijn op alle gebieden.

De oude Vissenvorm hield nog even vol, maar de Vissenenergie die het normaliter moet invullen is zich al sinds tijden aan het terugtrekken. Het is nu voornamelijk vorm. Dit wegtrekken van de oude energie en het steeds krachtiger worden van de nieuwe is een proces dat in de laatste 50 jaar steeds sterker aan de oppervlakte kwam. En als het dan echt slecht gaat, zijn er aan het einde van een tijdperk altijd geluiden te horen van ‘hel en verdoemenis’. De wereld zal ten onder gaan. Of in ieder geval, de mensheid gaat het niet redden. En natuurlijk, als we op dezelfde voet waren doorgaan, zal dat zeker een werkelijkheid geworden zijn. (We weten ondertussen dat er een positieve kink in de kabel komt.) Binnen deze visie is er ook een groep die ervan overtuigd was dat er éérst nog iets heel ergs moest gebeuren, voordat we tot het besef komen dat het écht anders moet. Eerst nog de hel, dan pas de hemel. Een begrijpelijke gedachte en tegelijkertijd ook raar, want de grote ramp gebeurde gebeurt nog steeds al elke dag (zie § 2.2). Het hoeft dus niet nog erger. We zijn al voldoende bewust en met voldoende mensen van Goede Wil om het te laten slagen.

En als er dan een profeet of bijzonder persoon opstaat, wordt deze consequent door onheilsvoorspellers – of sommige christelijke stromingen – afgeschilderd als de antichrist: de laatste manifestatie van het kwaad alvorens de werkelijke Christus komt. De redenatie is dan als volgt: deze bijzondere persoon lijkt goed, maar het is een vermomming. Elke geestelijke leider die goed wil doen wordt op deze manier met argwaan bekeken. Echter, de echte antichrist is al geweest in de persoon van Hitler (zie §2.3). Dus de weg is vrij voor het echte profeet.

Vele heilige geschriften schrijven erover: de mensheid gaat nu eindelijk het paradijs op aarde verwezenlijken. De ruimere werkelijkheid zal meer rechtvaardigheid, juiste verhoudingen, vertrouwen, vrede, openheid, creativiteit, onbaatzuchtigheid en liefde brengen, waardoor een voor nu ondenkbare zachtheid over de wereld zal komen. Zacht is niet soft, maar krachtig, eerlijk, wijs en vergevingsgezind. Zacht wordt de nieuwe kracht.

Wonderen der openbaring

En nu – aan het begin van 2016 – is er geen houden meer aan. De sluizen en dijken begeven het, de vliezen zijn doorgebroken, de geboorte wordt een feit. De geboorte veegt niet meteen al het oude weg, maar het bekend worden van de ruimere manier van werkelijkheid zet wel een grote schoonmaak in werking. Een mooi voorbeeld hiervan gaf de – destijds – minister van Onderwijs, Ronald Plasterk, in het tv-programma ‘Zomergasten’ van zomer 2011. Als bioloog refereerde hij aan de ontdekking van de chemische structuur van het DNA. Vóór deze belangrijke ontdekking speculeerden vele wetenschappers wat die structuur zou zijn en wat voor consequenties dat zou hebben. Tientallen boeken werden daarover geschreven, zei Plasterk. Maar toen de werkelijke structuur bekend was – en daar was geen twijfel over mogelijk – konden al deze boeken ‘zo de boekenplank af en de prullenbak in’, aldus Plasterk. Hij zette zijn zin kracht bij door met beide armen een wegveeg-gebaar te maken. En zo is het. Iets is waar of niet waar. Iets ‘ertussen in’ bestaat niet. Met alle respect, maar miljoenen boeken en zienswijzen kunnen nu de prullenbak in. Niets meedogenlozer dan de waarheid. Onze totale kijk op de samenleving zal veranderen en daardoor de samenleving.

Bron:  http://www.helloaquarius.org/watermantijdperk/7887-2/

Fijne Feestdagen van het licht

Wij wensen iedereen fijne feestdagen

en een prettig nieuwjaar toe.

Mogen we volgend jaar nog

bewuster en aandachtiger

naar ons innerlijk kijken

en zo de wereld liefdevol beleven.

Met onze ziel op de eerste plaats

en het hart op de juiste plaats

bewandelen we de gouden

middenweg van het leven.

 Bedankt aan alle lezers om

ons te blijven volgen, nog meer

innerlijk nieuws zal volgen.

Kinderen van het licht

Het geschenk van het leven

In het leven verandert

elk moment alles

wat kan je anders doen

dan dit te omarmen?

zelfs al zouden we

tegen de stroom inzwemmen

dan nog veranderd alles

maar wat wij verandering noemen

is eigenlijk een geschenk van het leven

dat op de juiste tijd tot bij jou komt

waarom zou je hier tegen inzwemmen?

Pascal delay

Marcel messing: Kertboodschap 2015 Vrede op aarde

Vrede op Aarde

Als stofwolken van haat
ogen van licht verblinden,
angst door straten en stegen sluipt,
terreur als een besmettelijk virus
de geest van tallozen besmet,
dan nog zal ik vertrouwen
op het licht van de waarheid,
op de liefde die alles heelt.



Als bommenwerpers
vrachten van verderf en haat
vanuit een grauwe hemel
op een bedroefde aarde laten vallen,
piloten lichamen van
uiteengescheurde mensen en dieren
in een verzengend vuur niet meer zien,
als lijden van levende wezens
hoger opstijgt naar de hemel
dan vlammen neerdalen op de aarde,
dan nog zal ik vertrouwen
op de nieuwe dag die eens komen zal,
op het ongeschonden graan in niet verbrande akkers
dat eens ontkiemen zal tot gouden korenaren.



Als prikkeldraad en muren
nieuwe grenzen zijn geworden
onder de grenzeloze hemel,
als godsdienst verworden is
tot fanatisme en extremisme,
handen vol warmte plotseling wapens dragen,
gezichten zich verbergen achter maskers van haat,
wrede goden mensen aanzetten
tot nog meer geweld,
dan nog zal ik vertrouwen
dat het oorspronkelijk gelaat van licht
eens in elkanders aangezicht zal schijnen.

Als de dag nacht geworden is,
laatste ochtendgloren gestorven lijkt,
als de hemel verduisterd wordt
door wolken van wraak,
regens van verdriet
neerdalen op geteisterde aarde,
dan nog zal ik een glimlach geven
aan verbitterde gezichten vol wanhoop.



Als zelfzuchtige machthebbers
twisten in parlementen
die arena’s van strijd geworden zijn,
zachte en wijze woorden vervangen zijn
door woorden die kwetsen en doden,
gelijk meer telt dan geluk,
als politiek tot twistappel verworden is
tussen elkaar bestrijdende partijen,
de vijand steeds weer de ander is,
als wijsheid kreupel door de straten van angst trekt,
dan nog zal ik vertrouwen
dat woede en haat eens zullen uitrazen
op de ruïnes van vervallen beschaving,
de witte roos van liefde bloeien zal.



Als er straks misschien meer weeskinderen
zullen zijn dan ouders,
steeds meer levende doden, doden begraven,
als het brullend beest van haat
straks overal zijn klauwen uitslaat,
het zevende zegel van terreur ontsloten wordt,
als bijna iedereen de afgod
van het beeldscherm aanbidden zal,
dan nog zal ik vertrouwen
dat eens het lam naast de leeuw zal liggen,
dat het beest in ons nimmer zegevieren zal.



Als supermarkten in neonletters verkondigen
dat het Kerstmis is,
de Kerstman in roodscharlaken mantel van bedrog
grijnzend achter een valse baard
zijn wereldse koopwaar aanbiedt,
als zijn glinsterende arrenslee
voortgetrokken door wolven van begeerte en leugen
iedere herinnering aan Christus tracht uit te wissen,
overvolle etalages met kitsch, klatergoud en kunstkerstbomen
onze innerlijk leegte tentoonstellen,
jingle-bells en valse liederen
overal op kerstmarkten van bedrog klinken,
als valse engelen met valse engelenharen
ons vasthouden in het taaie net van illusie,



dan nog zal ik spreken, roepen, zingen, dansen en dichten
dat meer dan tweeduizend jaar geleden
een groot meester op aarde werd geboren
die de boodschap van licht en liefde
van barmhartigheid en vergeving
in akkers van ontelbare harten zaaide,
leerde dat het zwaard gericht op de ander
eens onszelf treffen zal,
dat vuur van haat nimmer geblust wordt
door nog meer vuur van haat,
dat we om ons heen
de manifestatie zien
van de boom van zelfzucht
die door de eeuwen heen
in talloze harten wortel schoot,
dat alles met allen verbonden is,
dat onsterfelijk leven pas oprijst
door te sterven vóór de dood,
dat ware geboorte wedergeboorte is,
dat midden in de kribbe, de voederbak van deze wereld,
midden in de afval en het puin,
het eeuwige licht geboren wordt
in de grot van het hart
als iedere verstening wordt doorbroken,
muren van haat en waan worden geslecht,
prikkeldraad verbindingskoord van leven wordt.



Hoor,

de stille nacht zingt zacht in eigen hart
als het vuur van strijdliederen gedoofd is.

Zie,

Daar naderen al drie wijzen uit het innerlijke oosten.
In hun handen goud van eeuwig glanzend leven,
wierook van geheiligd leven,
mirre van leven dat uitrijst boven de dood.



Vrede op aarde,
vrede in het eigen hart.
Ook al woedt nog steeds het vuur
van twist en haat:

Vrede, vrede, vrede!
Shanti, shanti, shanti!
Sjaloom, sjaloom, sjaloom!
Salam, salam, salam!




©Marcel Messing
(Kerst, 2015)

Marcel messing: Nieuwsbrief november 2015

Nieuwsbrief december 2015

Eindelijk weer een nieuwsbrief. Vanuit de Ariège, waar we sinds 15 juni jl. weer wonen, het prachtige Franse departement, dat in de Middeleeuwen tot Occitanië behoorde. De Ariège, waar in de Middeleeuwen de katharen in alle eenvoud en oprechtheid het innerlijk pad van de Christus volgden. De dramatische afslachting van deze christelijke beweging dringt steeds meer overal door. Als het me gegeven is, hoop ik ooit nog eens een tweede boek aan de katharen te kunnen wijden. En waar kan dat beter dan hier?

We zijn intussen heel goed geacclimatiseerd en geïntegreerd. Het departement is ons zeer vertrouwd. Nieuwe vriendschappen ontstaan, oude worden hier en daar weer aangehaald. Zonder bindingen, want het leven is als een stromende bergbeek, een rivier. En zoals alle bergstromen en rivieren in de zee uitmonden, zo mondt ons leven eens uit in de oceaan van het bestaan. De kunst is om geen sporen na te laten. Zoals een vogel in de lucht de hemel niet hoeft te zoeken en zijn vleugelslagen geen sporen nalaten, zo kunnen ook wij leven, in het besef dat daar waar innerlijke vrede is de hemel zich opent en daar waar haat, afgunst en vijandschap zijn de poorten van de hel opengaan.

Regelmatig, maar zonder me te binden aan een vaste periode, zullen er weer artikelen en poëtische reflecties op deze site verschijnen. Juist nu de wereld in grote beroering verkeert, overal chaos op de loer ligt, is het van groot belang de lamp van licht en liefde in ons hart brandend te houden. De wereld is de tijd van grote turbulentie binnengegaan en het is wijs om waakzaam te zijn en te blijven. Het grote spel dat op deze planeet gespeeld wordt, wordt beheerst door duistere krachten achter het wereldtoneel, zoals beschreven in mijn boek Worden Wij Wakker? Nimmer echter zal duisternis zegevieren. Licht is de essentie van al wat is, ook al is het in duistere tijden soms moeilijk te zien. Vanuit de grondeloosheid rijst onophoudelijk liefde op, die vorm aanneemt in tijd en ruimte. Ervaarbaar, als we loskomen van alle banden, dogma’s, concepten, ideeën, oordelen en vooroordelen.

Zodra een boek klaar is en/of er weer enkele lezingen of een themamiddag gegeven zullen worden in Nederland/België, zal dat op deze site kenbaar worden gemaakt.

Nu de commercie in schreeuwerige reclames de herinnering aan de geboorte van Christus exploiteert, is het wellicht goed even stil te staan bij de geboorte van een groot leraar, nu meer dan 2000 jaar geleden. Dan zullen we wellicht verbaasd zijn over wat er mis is met Kerstmis. Vervang het woordje ‘kerst’ door ‘Christus’ en je ziet hoe een en ander in kleurig kerstpapier is ingepakt om ons te misleiden, onze begeerten aan te wakkeren. Kerstmis, kerstvakantie, kerstrapport, kerstbal, kerstdiner, kerstconcert, kerstsfeer.

Met groot respect blijven de boeddhisten de geboorte van de Boeddha herdenken, de hindoes de geboorte van Krishna. Vele anderen herdenken weer hun grote voorbeelden met respect.

En hoe herinnert zich de zich christelijk noemende cultuur haar leraar, een cultuur die zowel grootse als dramatische dingen teweeg heeft gebracht? Velen lijken de naam van de grote leraar niet meer te durven of te willen uitspreken, verschuilen zich achter een sluier van vals engelenhaar en kunstsneeuw. Kerstmis is X-mis geworden, het feest van de grote onbekende?

Mede namens Marijke, wens ik u allen innerlijke vrede toe, zo hard nodig in deze barre tijden! Meer daarover in de poëtische overweging ‘Vrede op aarde’. In ‘De waan van godsdienstoorlogen’ (3 delen), worden beknopt de achtergronden van de huidige godsdienstige conflicten beschreven. Zie alvast deel 1.

Zie tot slot ook ‘De leegte ontledigen’, het eerste artikel vanuit de Ariège.

  

Marcel Messing (december 2015)

Bron:  http://www.marcelmessing.nl/content.asp?m=M8&s=M58&ss=P319&l=NL

Marcel messing: De waan van godsdienstoorlogen deel 1

De waan van godsdienstoorlogen

(deel 1)

‘God, verlos mij van God.’
Meister Eckehart (13de eeuw) 

Kerken, tempels, synagogen, moskeeën
Op onze planeet bevinden zich talloze kerken, kathedralen, tempels, synagogen, moskeeën en andersoortige heiligdommen. Talloos ook zijn de priesters, predikers, dominees, goeroes, moellahs, imams, lama’s, rabbi’s en sjamanen. Ook in het new-agecircuit treffen we allerlei eigentijdse goeroes aan. Zwaaiend met nieuwe bijbels en geheimzinnige geschriften, turend naar glanzende, uitslaande pendels, fluisterend over naderende ruimtecommando’s van Isjtar, zwelgend in mediamieke openbaringen, genietend van in wierook gehulde bizarre spiritistische seances – menige new-agepaus verkondigt met volle overtuiging zijn nieuwe dogma’s in vaak oncontroleerbare orakeltaal.



Zij die zich nog maar net wisten los te maken van reeds halfvergane kerken, waar knielen, opstaan, tinkelende belletjes, adembenemende wierook en gregoriaanse liederen het religieuze ritme bepaalden, kleven opnieuw als vliegen aan stroperige lijmstokken van hen die spreken over bevrijding, maar zelf gevangen zijn in een net van waan. Een nieuwe generatie van schemerlampverlichten verkondigt haar evangelie, compleet met esoterische hemelen en hellen, terwijl elders op de wereld fanatici en extremisten, gehersenspoeld door allerlei ideologieën, het zwaard hanteren. Bereid om in naam van hun almachtige god het hoofd af te slaan van hen die naar hun mening hun kop verloren hebben in een duivelse wereld en nu ‘hoofdelijk’ aansprakelijk worden geacht voor al hun daden. Als slaven of knechten van hun god voeren ze vonnissen uit die geheel ontdaan zijn van mededogen en liefde.

Navrant?
Al toen de uit Bagdad afkomstige soefimysticus Mansoer al Halladj Hallaj in de negende eeuw in diepe vreugde uitriep dat hij in het diepst van zijn wezen God was, kostte hem dat letterlijk zijn hoofd. Volgens de overlevering bleef het rollende hoofd maar herhalen: ‘En toch is het waar…’



Toen Jezus op de vraag van de Schriftgeleerden of hij God was, antwoordde: ‘Gij zegt het’, was ook zijn doodvonnis getekend. Schriftgeleerden (letterknechten) worden door letters gevoed, verlichten door de allesdoordringende geest. Schriftgeleerden vervormen spirituele kennis (‘brood’) tot dogma’s (‘stenen’). Verlichten vormen ‘stenen’ om tot ‘brood’. Al in de achttiende eeuw schreef de door de jezuïeten opgeleide Franse filosoof Voltaire in zijn La Tolérance over onthoofdingen ten gevolge van een opkomende religieuze onverdraagzaamheid. Navrant, dat een van de aanslagen in Parijs op vrijdag 13 november jl. vlak bij de Boulevard Voltaire plaatsvond.

 Voltaire

Wellicht nog navranter was de tragische aanslag in Le Bataclan, waar de hardrockgroep The Eagles of Death Metal een oorverdovend rockconcert gaf. Deze rockgroep, die enkele maanden geleden in Tel Aviv voor een uitzinnige menigte een concert gaf, schrikt er niet voor terug om een aantal liederen aan de duivel te wijden. De affiches van de groep spreken duidelijke taal. Of men zulke muziek al dan niet ‘rotzooi’ of ‘rommel’ vindt, hangt af van ieders smaak. Navrant is wel dat het Franse woord bataclan letterlijk ‘rotzooi’, ‘rommel’ betekent. Dat er allerlei coïncidenties waren op 13 november is uitgebreid op diverse websites aan bod gekomen.

Strijd der godsdiensten
Godsdienst heeft talloze mensen tot het allerhoogste, maar ook tot het allerlaagste geïnspireerd. Verwoede strijd, godsdienstoorlogen, vervolgingen, inquisitie, folteringen, brandstapels, kruistochten, vervloekingen, verbanningen. Honderden miljoenen zijn de laatste tweeduizend jaar afgeslacht, onthoofd, in koelen bloede vermoord, gevierendeeld, verbrand, moedwillig verdronken, doodgeslagen, aan een paal gespietst, vergiftigd.

In naam van een almachtige, dwingende God die op alle fronten gehoorzaamd wenst te worden. Een God die zich in diverse ‘heilige boeken’ opwerpt als schepper van dit heelal. Een God voor wie woorden als wraak, vergelding en vrees belangrijker zijn dan liefde, mededogen en vergeving. Barmhartigheid wordt alleen maar getoond als er sprake is van gehoorzaamheid en slaafse onderwerping. En de uitvoerders van deze ‘wil Gods’ trekken in iedere tijd weer verdwaasd en onwetend door de wereld om te doden, af te slachten, te moorden. In alle monotheïstische godsdiensten (judaïsme, christendom, islam) is dit gebeurd, maar ook in polytheïstische godsdiensten. En het gebeurt triest genoeg nog steeds, in ernstige mate zelfs, omdat liefde, mededogen en vergeving zich bij velen niet kunnen nestelen in het hart. Het gebod ‘Gij zult niet doden’ lijkt voor verschillende uitleggingen vatbaar.

Bloedbaden en slachtpartijen in naam van God
Menselijke gevoelens en gedachten worden vaak geprojecteerd in godsbeelden en godsdienstige overtuigingen. Weinigen verdiepen zich echter in het vaak wreedaardige karakter van ‘goden’. Maar al te snel worden goden naar het rijk der mythen en fabels verwezen. Een ernstige vergissing. In de Middeleeuwen gaf de machtswellustige jonge paus Innocentius III (38 jaar) aan een kruistochtleger van ca. 400.000 christenen en huurmoordenaars onder leiding van de abt van Cîteaux, Arnaud Amaury, de opdracht om de katharen volledig uit te roeien. ‘Dieu le veut!’ (‘Het is Gods wil.’) In zijn bul tegen de katharen toont Innocentius zijn diepe haat en afschuw tegen deze ‘ketters’ en vervloekt hij hen van top tot teen.

  Innocentius III

‘Hoe dieper u, “soldaten van Christus”, door het bloed van de ketters waadt, hoe hoger de kwijtschelding van uw zonden. Het paradijs staat voor u open’, schreef deze ‘Dienaar der dienaren van Christus’.  Talloos zijn de aangerichte bloedbaden geweest om ‘ketters’ uit te roeien. De katholieke theoloog Hans Küng, klasgenoot van de afgetreden paus Jozeph Ratzinger (die voormalig hoofd was van het Heilig Officie – de vroegere inquisitie – en tijdens WO II met de nazi’s heulde), schat het aantal mensen dat de afgelopen tweeduizend jaar door ‘christelijke’ oorlogen (kruistochten, inquisitie, heksenvervolgingen, ketterjachten, enzovoort) vermoord is, op circa zestig miljoen.  Fanatieke moslims, die weinig overeenkomst vertonen met hen die op vredelievende wijze de islam wensen te belijden, offeren zich vaak op gewelddadige wijze ten koste van anderen op als martelaar voor hun god. Hun wordt geleerd dat na hun ‘martelaarsdood’ het paradijs wacht, waar 72 maagden met bruine ogen hen zullen opwachten. In het Oude Testament staan talloze passages over vreselijke slachtpartijen en onthoofdingen, begaan door de Hebreeën en andere woestijnvolken. Miljoenen werden in het verleden al in naam van hun god afgeslacht. Een god over wie niet kritisch mag worden nagedacht, een god die menigeen tot de hevigste emoties brengt.

Verdeeldheid en strijd
In het christendom zijn honderden groeperingen, stromingen en sekten die elkaar genadeloos bestreden hebben en vaak nog bestrijden. De ‘enige, ware’ rooms-katholieke kerk is niet zonder bloedvergieten tot stand gekomen. Door de eeuwen heen zijn christelijke mystici en gnostici overal vervolgd. Ook de reformatie heeft talloze slachtoffers gekost. De oorlog tussen protestanten en katholieken in Ierland ligt nog niet lang achter ons en nog steeds laaien er regelmatig conflicten op. Hindoes en moslims bestreden elkaar zelfs ten tijde van Gandhi. In de islam strijdt een groot aantal soennieten wereldwijd met sjiieten, terwijl fundamentalistische moslims als salafisten en wahabieten andersdenkenden te vuur en te zwaard bestrijden. Duizenden vinden elkaar onder de zwarte vlag van Daesh (IS of ISIS) en staan ter wille van hun god een nieuw kalifaat voor door middel van een wreedaardige jihad. Dit kalifaat vindt zijn wortels mede in de afgrijselijke neokoloniale oorlogen, die de Verenigde Staten en hun geallieerden in o.a. Afghanistan, Irak, Syrië en Libië voerden en gedeeltelijk nog voeren. In Afghanistan slachten de Taliban ter wille van hun god meedogenloos hun eigen broeders en zusters af die zich niet houden aan de volgens hen veronderstelde oervorm van de islam. Deze slachtpartijen hebben mede te maken met de genadeloze geopolitieke oorlog die eerst Rusland en daarna Amerika in Afghanistan voerden.  De islamitische fundamentalistische beweging Boko haram (de naam betekent ‘westerse opvoeding is zondig’) voert in verschillende delen van Afrika (o.a. Nigeria) een strijd tegen andersdenkenden, mede veroorzaakt door de westerse koloniale roofpartijen in ook dit werelddeel.

Natuurreligie werd lange tijd door de rooms-katholieke kerk als ‘heidens’ veroordeeld. Missionarissen, al spoedig gevolgd door militairen en captains of industry, wisten er wel raad mee. Menig christelijke groepering zegt trouwens geïnspireerd te zijn door een engel (lees: ‘wachter’ of ‘boodschapper’ van God).



Zo beroepen bijvoorbeeld de mormonen zich in hun geheime geschriften op de engel Mormon, die zich openbaarde aan de vrijmetselaar Joseph Smith, die ‘de kerk der heiligen van de laatste dagen’ stichtte. Nogal wat mormonen werken als computerspecialisten in Salt Lake City en bij de CIA. Hun presidentskandidaat, de miljardair Mit Romney, haalde in de vorige verkiezingsronde bijna de eindstreep. Mohammed kreeg volgens de gangbare traditie de Koran gedicteerd door de engel Gabril en enkele eeuwen eerder was het de engel Gabriël die de maagd Maria de geboorte van Jezus aankondigde. Of het bij Mohammed en Maria om dezelfde engel (Gabril/Gabriël) gaat, laten we hier buiten beschouwing. Dat engelen soms totaal verschillende boodschappen doorgeven, die vaak tot grote verdeeldheid en onenigheid leiden, lijkt velen niet op te vallen of te storen. Zogenaamde oecumene tracht recht te strijken wat niet recht te strijken is. Fundamentele vragen worden nauwelijks of niet gesteld. Of de verschillende boodschappen van engelen nu rechtstreeks worden ontvangen of afkomstig zijn uit astrale gebieden, bijna altijd is het resultaat verdeeldheid, afwijzing of bestrijding van andere religieuze visies. Inspiratie door ‘de Geest Gods’ wordt te pas en te onpas gebruikt om de eigen boodschap als superieur te rechtvaardigen. De duif van vrede heeft al eeuwen gebroken vleugels.

Bekeringsdrift, dromen en nachtmerries
Preekstoelen bevinden zich allang niet meer torenhoog boven aandachtig luisterende gelovigen, maar zijn verplaatst naar de begane grond in de straat, naar publieke ruimtes en achterafzaaltjes. Daar vinden in politiek-religieuze termen debatten, gesprekken, uiteenzettingen en preken over God plaats, waarbij nauwelijks gezocht wordt naar wat waarheid mogelijk inhoudt. Luisteren naar elkaar en kritische vragen stellen lijken niet van primair belang. Het niveau van een preek is allang niet meer afhankelijk van de hoogte van de kansel, maar van de vaak platvloerse, emotionele en scherpe woorden die de ether in worden geslingerd. Of dat wat God wordt genoemd al dan niet bestaat, wordt niet eens ter discussie gesteld. Menig prediker lijkt beter dan God zelf te weten wat God van de mens verlangt. De boetepreken van de dominicanen (predikheren), de bekeringsdrift en macht van de jezuïeten (tot in China toe) en vele andere missionerende christelijke predikers hadden nog niet zo lang geleden als doel om zoveel mogelijk ‘ongelovigen’ tot christen te bekeren. Menig christelijk gezagsdrager stond tot het begin van de twintigste eeuw een (nieuw) christelijk rijk voor ogen, waarin godsdienstige en geopolitieke belangen met elkaar verstrengeld zijn, een soort Heilige Roomse Rijk in een nieuw kazuifel. Menig rechtgeaarde fundamentalistische moslimleider staat in onze tijd een nieuw kalifaat voor ogen (zoals Abu Bakr al-Baghdadi van Daesh) en nogal wat soennieten en sjiieten dromen van een groot islamitisch rijk, waar voor andersdenkenden niet al te veel plaats meer is. In Turkije werkt president Erdogan hard aan zíjn ideaal: een nieuwe groot Turks (moslim)rijk in de stijl van Mustafa Kemal Atatürk. Op het beledigen van Atatürk, ‘de vader van alle Turken’, wiens portret in de werkkamer van Erdogans paleis hangt, staat overigens nog steeds een zware gevangenisstraf.

 Moestafa Kemal Ataturk

En in Jeruzalem droomt een zionistische machtselite, ten koste van talloze Palestijnen, van een Groot-Israël, een joodse staat, die volgens de belofte van Jahweh, ‘de Heer der hemelse legerscharen’, tot ver over de grenzen van Israël reikt, tot in hele delen van Irak, Syrië, Egypte, Libië en Jordanië. Precies daar waar nu de grootste onrust heerst en een zware strijd woedt tussen verschillende religieuze groeperingen. Daar waar bij de Al-Aqsamoskee op de Tempelberg in Jeruzalem de drie monotheïstische godsdiensten, die zich alle drie beroepen op Abraham als stamvader, elkaar maar al te vaak in naam van God op leven en dood bestrijden.



Dromen kunnen soms zeer snel in nachtmerries veranderen, die de stoutste dagdromen vernietigen, verpulveren en uiteen doen vallen als korrels stof. De wind van vergetelheid voert ze weg naar onbekende verten.

Achter het gordijn van het wereldtoneel
Dat achter het gordijn van het wereldtoneel de grootmachten van deze wereld (topbankiers, vertegenwoordigers van het militair-industriële complex, geheime diensten en loges) geopolitieke schaakstukken verzetten, hele bevolkingsgroepen tegen elkaar uitspelen en er niet voor terugschrikken om via de gemanipuleerde mainstreammedia diegenen te demoniseren die ze liever kwijt dan rijk zijn, beginnen steeds meer mensen langzaamaan te beseffen.


Onder de dekmantel van de war on terror, gestart door de reborn christian George W. Bush, die zich met zijn hele regeringsploeg in samenwerking met Tony Blair van Engeland en hun beider adviseurs schuldig hebben gemaakt aan grote oorlogsmisdaden, worden aan de pokertafel der grootmachten de kaarten gespeeld, waarop vooral symbolen van macht, oorlog, chaos, corruptie en perversie staan afgebeeld. De droom van veel zieke wereldleiders is een nieuwe wereldorde. Die nieuwe wereldorde in opbouw stort op dit moment al miljoenen in doffe ellende en armoede en creëert overal chaos en angst. Zo wil de machtselite des te sneller haar doeleinden realiseren. Haar nachtmerriescenario en verborgen demonische agenda sturen aan op een ‘clash der beschavingen’, waarbij leugen tot waarheid wordt verheven, totale controle van de overblijvende mensheid hoog genoteerd staat en de eliminatie van de spirituele essentie in de mens via onder andere transhumanistische programma’s wordt nagestreefd. Dat een dergelijk streven zich uiteindelijk op dramatische wijze tegen haar zelf zal keren, dat nog nimmer een groot rijk (van het Egyptische, Babylonische, Syrische, Romeinse tot Roomse rijk) heeft standgehouden, maar gedoemd is tot stof te vergaan, dringt niet tot de machtselite door. Het stof van de door haar zelf veroorzaakte tornado’s en orkanen leidt niet alleen tot verblinding, maar uiteindelijk tot een diepe val.

Zaaien en oogsten
Het tomeloos lijden dat op dit moment over alle levende wezens wordt uitgestort en onze prachtige blauwe planeet tot de rand van de afgrond heeft gebracht, zal zich eens volgens de grote wet van zaaien en oogsten met alle kracht richten tegen hen die dit veroorzaakt hebben. Wie wind zaait, zal storm oogsten. Wie naar de hemel spuwt, zal het speeksel op zijn gezicht krijgen nog voordat het de hemel kan bereiken. Uit het zaad van brandnetels ontstaan geen witte rozen. Zoals een kalf uit duizend koeien altijd zijn moeder weet te vinden, zo zal eens de daad de dader vinden, zei de Boeddha al 2600 jaar geleden.



De machtselite haten, zoals sommigen doen, heeft geen enkele zin, omdat je je dan verbindt met haar energie van haat, die in diepste wezen voortkomt uit niet gekende of niet ervaren liefde. De Boeddha had zelfs mededogen met demonische wezens, al beschreef hij ook uitvoerig het vreselijke lot dat hen wachtte door hun onheilzaam handelen. Mededogen trachten te ontwikkelen is niet hetzelfde als het straffeloos toelaten van misdaden binnen de rechtsorde van een land. Het is van groot belang om wakker te worden, openbaar te maken wat er zich in duisternis achter het wereldtoneel afspeelt, zich bewust te worden van de immens sluimerende spirituele kracht in de mens en die als ultieme mogelijkheid in de menselijke evolutie aan te wenden. Wij hoeven geen eindoordeel te vellen, maar dienen wel zeer alert te zijn dat misdaden tegen het leven niet zonder gevolgen kunnen blijven, dat recht zegeviert boven onrecht, ook al hebben de rechters van deze wereld al moeite genoeg om de talloze misdaden die per dag gepleegd worden, bij te houden. Triest genoeg is her en der de rechterlijke macht gecorrumpeerd en moet Vrouwe Justitia alle moeite doen om haar uit balans geslagen weegschaal nog een beetje in evenwicht te houden. Immers, de sluier waarachter zij eeuwenlang haar ogen bedekte om aan te duiden dat ze zonder aanzien des persoons de aardse wetten van oorzaak en gevolg voltrekt, is al sinds enkele decennia weggerukt door hen die het onderscheid tussen recht en onrecht zijn kwijtgeraakt.

De grote, spirituele, kosmische wetten, die veel jongeren niet meer kennen door gebrek aan inzicht van ouders en leerkrachten, voltrekken zich echter met de regelmaat van de klok, die zelfs uren, minuten en seconden bijhoudt die menigeen vergeten is. Wie scherp waarneemt kan dit zelf concluderen. Met geloof hebben die wetten niets te maken.

Pad van bevrijding
Het huidige dramatische wereldgebeuren, dat diep in het collectief onbewuste van de mensheid ligt opgeslagen, is een mogelijkheid in het eindeloze reservoir van het leven. Omdat het kwaad niet existentieel is, maar substantieel, zal het zich vroeg of laat zelf te gronde richten. Wellicht dat het waarom van dit dramatische gebeuren in de geschiedenis eens duidelijk wordt en zijn plaats krijgt in de immense evolutieboog van tijd en ruimte, waaruit de mens, als uit een labyrint, zal kunnen ontsnappen als hij de draad van volkomen inzicht heeft gevonden, het innerlijk pad van bevrijding heeft ontdekt en dit in volkomen zelfautoriteit tracht te realiseren.

Indoctrinatie en hersenspoeling
Talloze gelovigen, vanuit welke godsdienstige of ideologische visie dan ook, hebben gedroomd van een beloofd land, een nieuw paradijs, een arbeidersparadijs, een Utopia, een nieuw Atlantis, een wereldrijk, een kalifaat, een nieuwe wereldorde. Velen dromen ervan en zijn ervan overtuigd dat zij de ‘uitverkorenen’ zijn, ‘de enige ware kerk’, ‘de beschermelingen van God’, de ‘144.000 getekenden’, ‘zij die uitgered worden’, de ‘ware krijgers van God’, de ‘heiligen der laatste dagen’.



Terwijl anderen nog een tijdje allerlei wereldse verschrikkingen moeten doormaken, omdat ze in deze tijdscyclus nog niet tot inzicht zijn gekomen, of in de afgrond zullen storten om daar het eeuwige hellevuur te moeten ondergaan, menen de ‘uitverkorenen’ in een smetteloos gewaad hun god tegemoet te treden, zonder zich af te vragen hoe dit kosmische spel met allerlei beloftes, openbaringen, doctrines, dogma’s en geloofsovertuigingen precies in elkaar zit en hoe het door een machtselite en andere krachten wordt aangegrepen en uitgebuit om mensen tegen elkaar uit te spelen, een rad voor de ogen te draaien, te bedriegen en te beliegen, in een toestand van slavernij te houden. Dat heet indoctrinatie en hersenspoeling. Door het steeds maar herhalen van bepaalde ideeën en overtuigingen gebeurt er letterlijk iets in de hersenen van talloze personen waardoor het kritisch vermogen afneemt en tot slot zelfs helemaal verdwijnt, de persoon in kwestie volkomen willoos en weerloos wordt en domweg uitvoert wat hem wordt opgedragen. Hoe vroeger met indoctrinatie en hersenspoeling wordt begonnen, hoe groter het ‘succes’.

Verlost worden van God
Toen de fysicus Albert Einstein eens gevraagd werd of hij in God geloofde antwoordde hij: ‘Als u mij zegt wat u onder God verstaat, zal ik u zeggen of ik erin geloof.’   Pas als alle concepten, ideeën, begrippen en dogma’s over God in ons verdwijnen, is er plaats voor het onnoembare, paradoxaal genoeg zelf ook een naam.   De uitspraak ‘God, verlos mij van God’ van Eckehart leidde mede tot zijn veroordeling en die van zijn leringen. Vlak voor zijn reis naar het tribunaal in Avignon, waar hij zijn leringen persoonlijk zou verdedigen, stierf hij op raadselachtige wijze. Volgens menigeen zou hij vermoord zijn, zoals onder andere Simon Vestdijk in zijn Het geval Eckehart beschrijft. Vast staat dat vóór de dood van Eckehart menigeen die zijn leringen aanhing of praktiseerde, vervolgd of vermoord werd. Nota bene door zijn eigen ordebroeders, de dominicanen, in de Middeleeuwen de grootste vervolgers van de katharen. De naam dominicanen is overigens afgeleid van de Latijnse woorden canes Domini, de (speur)honden van de Heer. 
Kerken, tempels, synagogen, moskeeën en andersoortige heiligdommen zijn maar al te vaak gebouwd ter meerdere eer en glorie van de mens zelf. Hoger en hoger zijn de religieuze torenkrabbers in de loop der geschiedenis geworden. Om dichter bij de hemel te komen? Dichter bij God? Maar wat ‘nader dan handen en voeten’ is, heeft geen torens en transen, geen vergulde koepels of gebrandschilderde ramen nodig. ‘Het koninkrijk Gods is in u’, de staat van totaalbewustzijn is in ons, sluimert als een mosterdzaadje in ons hart en kan uitgroeien tot een grote boom. ‘Het grootste geheim is Christus ín u.’ ‘Allah is nader dan uw halsslagader’, zegt de Koran. En Eckehart, die eens in een preek zei dat alles wat wij over God zeggen een leugen is, drukte het als volgt uit: ‘God is meer nabij dan ik mijzelf nabij ben. Hij is net zo nabij in een stuk hout en een steen, maar u beseft dat niet.’
‘Klief het hout, dáár ben ik. Til de steen op, dáár zult u mij vinden’, lezen we in logion 77 van Het evangelie van Thomas.

  Thomas evangelie

Dát wat altijd is, is alom aanwezig, allesdoordringend, zonder begin en zonder einde. Wie eenmaal de liefde als grondslag van het leven heeft geproefd en vrijkomt van alle godconcepten, dogma’s, ideologieën, godsdienstige overtuigingen, wordt verlost van God door ‘God’, de geest van waarheid die aan iedere beschrijving ontsnapt, geen  middelaar nodig heeft, vrij is van naam en vorm, niet verdedigd hoeft te worden of aangevallen kan worden, maar direct ervaarbaar is in ons hart.



Daar waar het hart is, in het ‘zieleburchtje’, is wijsheid. Wijsheid die boven ‘dit’ of ‘dat’ uitgaat. Om het met Eckehart te zeggen: 
‘Maar nu zeg ik: het is dit noch dat;
niettemin is het een iets dat verhevener is  boven dit en dat. (…)  Het is vrij van alle namen  en naakt van alle vormen,  helemaal leeg en vrij,  zoals God leeg en vrij in zichzelf is. 
Het is zo volledig één en enkelvoudig
als God één en enkelvoudig is. (…)  Zo totaal één en enkelvoudig  is dit ‘burchtje’ in de ziel (…),  dat er nooit een kracht of een wijze naar   binnen vermag te kijken, ook God zelf niet’.

 

© Marcel Messing

Bron:  http://www.marcelmessing.nl/content.asp?m=M8&s=M17&ss=P320&l=NL