= Welkom =


Welkom op de website Kinderen van het Licht


In dit nieuwe tijdperk van wakkerworden
waarin de wereld talloze veranderingen
ondergaat die de mens zelf heeft geschapen
uit onwetendheid, wil deze website terug
gaan naar de bron.
De kinderen van het Licht zullen wereldwijd
opstaan en leiden vanuit hun innerlijke kracht
Laten we hand in hand de waarheid aan het
licht komen en ons verbonden bewustzijn
samen sterken tot een wereld van eenheid.


2 januari 2011

Verlichting: Aan het denken ontstijgen



“Je verstand is een hulpmiddel. Je kunt het voor een bepaalde taak gebruiken en na gebruik berg je het weer op. Maar in praktijk is het zo, dat, laten we zeggen, tachtig tot negentig procent van wat de meeste mensen denken niet alleen zichzelf steeds herhaalt en nutteloos is, maar dat door het disfunctionerende en vaak negatieve karakter veel ervan ook schadelijk is. Observeer je eigen denken maar eens, dan ontdek je dat dit waar is. Er gaat veel levensenergie door verloren.

Je hebt je met je denken geïdentificeerd, wat betekent dat je je gevoel van identiteit ontleent aan de inhoud en activiteit van je verstand. Omdat je gelooft dat je er niet meer bent op het moment dat je ophoudt met denken. Bij het opgroeien vorm je een mentaal beeld van wie je bent op basis van je persoonlijke en culturele conditionering. We kunnen dit denkbeeldige ik het best het ego noemen. Het bestaat uit geestesactiviteit en blijft alleen door voortdurend denken in stand. De term ‘ego’ betekent verschillende dingen voor verschillende mensen, maar als ik het in deze context gebruik, staat het voor een onecht ik, ontstaan door de onbewuste identificatie met het verstand.

Voor het ego bestaat het huidige moment nauwelijks. Alleen het verleden en de toekomst beschouwt het als belangrijk. Deze totale omkering van de waarheid verklaart het feit dat het verstand in de ‘egotoestand’ zo slecht werkt. Het is steeds bezig met het levend houden van het verleden, want wat ben je zonder? Het projecteert zichzelf voortdurend in de toekomst om zijn overleving veilig te stellen en daar naar een soort verlossing of vervulling te zoeken. Het zegt: “Op een dag, als dit of dat gebeurt, ben ik goed, gelukkig, heb ik vrede.” Zelfs als het ego zich een keer met het heden lijkt bezig te houden, ziet het niet het heden: het ziet het heden totaal verkeerd omdat het ernaar kijkt door de ogen van het verleden. Of het brengt het heden terug tot een middel waarmee het een bepaald doel wil bereiken, een doel dat altijd in de door het verstand geprojecteerde toekomst ligt. Als je je verstand observeert, dan merk je dat het zo werkt.

Het huidige moment, het Nu, bevat de sleutel tot bevrijding. Maar je kunt het huidige moment niet vinden zolang je je verstand bent.”

Ik ken jou



Als ik zeg: “Ik ken jou”, bedoel ik dat ik je gisteren kende. Ik ken je nu eigenlijk niet. Het enige wat ik ken, is het beeld dat ik me van je heb gevormd. Dat beeld is opgebouwd uit wat jij, vleiend of beledigend, over mij gezegd hebt, wat jij mij aangedaan hebt - het is opgebouwd uit alle herinneringen die ik van je heb - en jouw beeld van mij is op dezelfde manier opgebouwd; het zijn die beelden die in relatie met elkaar staan en ons verhinderen om in werkelijk contact met elkaar te staan. Twee mensen die lange tijd met elkaar samengeleefd hebben, hebben een beeld van elkaar dat hen verhindert werkelijk met elkaar in relatie te staan.”

Kun je nu leven zonder ook maar een enkel beeld van elkaar te hebben? Absoluut geen beeld. Heb je het ooit geprobeerd? Besef dat zolang die beelden producerende machinerie in werking blijft, zolang iedere belediging of vleierij wordt vastgelegd, daardoor een beeld van de ander wordt opgebouwd, een beeld dat verdeeldheid zaait; dat is een kwestie van logica, van gezond verstand.

Is het nu mogelijk zonder ook maar een enkel beeld te leven? Dan zul je ontdekken wat het echt betekent een relatie te hebben, omdat dan je relatie vrij van alle conflict zal zijn. En dat is absoluut noodzakelijk om de beperktheid van het denken te kunnen inzien en om op onderzoek te kunnen gaan naar een holistische manier van leven, die op geen enkele manier versplinterend werkt.

De poort tot God



De poort tot God
is het onzeker gevoel
niets te weten.
Omarm de gratie
van deze onzekerheid
en alle wijsheid
zal in je handen liggen.

Ware Meditatie


Ware meditatie kent geen richting,doel of methode. Alle methoden richten zich op het bereiken van een bepaalde geestestoestand.
Al die toestanden zijn beperkt,onbestendig en geconditioneerd.

Streven naar een bepaalde geestestoestand leidt tot gebondenheid en afhankelijkheid. Ware meditatie is het verblijven in oorspronkelijk bewustzijn.

Ware meditatie laat alle verschijnselen in hun natuurlijke staat van zijn. Dit betekent een niet manipuleren of onderdrukken van welk object binnen ons gewaarzijn dan ook. In ware meditatie ligt de nadruk op het ‘zijn’ van gewaarzijn;niet om een object gewaar te zijn ,maar het rusten in het oorspronkelijke gewaarzijn zelf.

Bij het je overgeven aan gewaarzijn,het luisteren,zal het dwangmatig hechten aan objecten wegebben. De wezenlijke stilte zal zich duidelijker binnen je bewustzijn aftekenen in de vorm van rust en toelaten. Een houding van grote ontvankelijkheid,vrij van elk doel of verwachting,zal de stilte van het moment bekrachtigen en zich als je natuurlijke zijn openbaren.

1 januari 2011

Eeuwig NU



Neem een ogenblik
om te controleren of je werkelijk hier bent.

Voordat er juist en fout is,
zijn we gewoon hier.
Voordat er goed en kwaad is, of onwaardig,
en voordat er de zondaar of de heilige is,
zijn wij gewoon hier.
Kom hier samen, waar stilte heerst -
waar de stilte vanbinnen danst.
Precies hier, voordat je iets weet, of niet weet.
Kom hier samen waar alle standpunten
tot één punt vervloeien,
en het ene punt verdwijnt.

Kijk maar of je hier kunt samenkomen
waar je het eeuwige aanraakt,
en het eeuwige leven en sterven op elk moment voelt.
Kom hier samen -
voordat je een deskundige was,
voordat je een beginner was.

Om gewoon hier te zijn,
waar je bent wat je altijd zult zijn,
waar je nooit iets hieraan toe zult voegen,
of iets vanaf zult halen.

Kom hier samen, waar het je aan niets ontbreekt,
en waar je niets bent.
Het hier dat onbeschrijflijk is.
Waar wij elkaar alleen als mysterie ontmoeten,
of helemaal niet.
Kom hier samen waar je jezelf vindt
door jezelf niet te vinden.
Op deze plek waar de kalmte oorverdovend is,
en de stilte te snel gaat om haar te vangen.

Kom hier samen waar je bent wat je wenst te zijn
en je wenst te zijn wat je bent
en alles verdwijnt


De Weg van Stilte



De enige manier om in stilte te komen is op haar voorwaarden.
Je kunt er niet komen met iets, alleen met niets.
Je kunt niet iemand zijn, alleen niemand.
Dan is de ingang gemakkelijk.
Maar dit niets is in feite de hoogste prijs die we ooit betalen.
Het is ons heiligste bezit.
We willen onze ideeën, onze overtuigingen, ons hart, ons lichaam,
onze geest en onze ziel wel geven.
Het laatste wat we willen geven is niets.
We willen ons niets vasthouden, omdat dat ons kostbaarste bezit is,
en ergens van binnen weten we dit.
Alleen het niets kan de stilte binnengaan; dat is het enige wat binnenkomt.
Wat we verder nog zijn bonst op de niet-bestaande deur.
Zodra je iets van de stilte wilt, word je er weer uitgezet.
Stilte openbaart zich alleen aan zichzelf.
Alleen als we binnenkomen als niets, en blijven als niets,
zal stilte haar geheim openbaren.
Haar geheim is zichzelf.
Daarom zeg ik dat alle woorden, alle boeken, iedere leer en alle leraren
jou slechts tot de deur kunnen brengen,
en je misschien kunnen verleiden naar binnen te gaan.
Eenmaal daar begin je de aanwezigheid van stilte heel krachtig te voelen.
Wanneer dit gebeurt, ontstaat er spontaan
iets dat wil binnengaan zonder iemand te zijn.
Dat is de plechtige uitnodiging.
Binnen merk je dat stilte de laatste en ultieme leraar is
en het laatste en ultieme onderricht.
Het is de enige leraar die niet tegen je spreekt.
Stilte is de enige leraar en leer die ons als mens,
voortdurend op de knieën houdt.
Stilte is de ultieme en beste leraar,
omdat stilte de nooit eindigende uitnodiging in zich draagt
om dat te doen wat ons mensenhart echt verlangt,
altijd in die devotie voor de Waarheid te zitten.
Stilte is de enige leer en leraar die er altijd is.
Elke minuut dat je wakker bent, elke minuut dat je leeft,
elke minuut dat je ademt, ze is er altijd.


Bron: http://hetgroenegezicht.blogspot.com/2010/12/de-weg-van-stilte.html

Eens breekt de dag van sterven aan



Eens breekt de dag van sterven aan,
klopt het grote afscheid
aan de poort van de tijd,
plotseling of in stille verwachting.

Zullen we onze vingers tot vuisten maken?
Zal de ademhaling rusteloos zijn,
de spieren vol kramp van het grijpen,
de ogen angstig en wild?
Of zullen handen zich teder openen,
zal adem zacht in grote adem overgaan,
het lichaam zich ontspannen in overgave,
de ogen, zullen vol rust zijn, stil en sereen?

Een reiziger zijn wij
door de kringloop van het bestaan,
zoekend en tastend naar nieuwe vormen van leven,
onwetend van wat we zijn,
onwetend dat hemel en aarde rusten in de eigen geest.

Zoals de wolken drijven door de lucht,
zo drijven we steeds maar voort
van geboorte naar dood,
van dood naar geboorte.
Overdag de slaap van onwetendheid,
's nachts de slaap van vergetelheid
en in het sterven geen ontwaken,
noch helderheid bij nieuwe geboorte,
totdat we sterven vóór de dood.

Weet, o mensenkind:
jij bent het licht van alle lichten,
de grondeloosheid van alle grond,
jij bent het niets en het al,
wezenloos en toch het wezen van alle zijn,
leeg en tegelijkertijd vol van al wat is.

Marcel Messing


Bron: http://wolkentaal.blogspot.com/2010/12/eens-breekt-de-dag-van-sterven-aan.html

Het loslaten loslaten



Kom, bekijk deze wereld.
Ze lijkt op een geschilderde koningskoets.
Dwazen gaan erin op,
wijzen hebben er geen binding mee.

Dhammapada,171

De hierboven geciteerde soetra van de Boeddha is zeker niet bedoeld om de wereld te verachten, er geen enkele zorg aan te besteden of haar als een begoocheling te zien. Alles wat naam en vorm heeft is echter vergankelijk, aan verandering onderhevig. Ernaar verlangen dat alles blijft zoals we het om ons heen zien, geeft gegarandeerd problemen. Jezus spoorde zijn leerlingen niet voor niets aan om wel in de wereld, maar niet ván de wereld te zijn. Ook zei hij: Mijn koninkrijk is niet van deze wereld (Johannes, 18, 36), waarmee wordt uitgedrukt dat de staat van totaalbewustzijn (het koninkrijk) niet verbonden is met de relatieve werkelijkheid van tijd-ruimte. Het koninkrijk is nader dan handen en voeten, zo dichtbij dat we het steeds buiten ons willen zoeken en niet beseffen dat, zoals Het Evangelie van Thomas in logion 3 het uitdrukt, het koninkrijk het binnenste en het buitenste van ons is. Het is juist het verlangen om het te vinden, dat ons ervan afdrijft.



Loslaten



Op het pad naar binnen, waar we zo vaak spreken van ‘de spirituele weg’, komt men vroeg of laat voor het probleem te staan van onthechten, loslaten.


De geest heeft zoveel meningen, ideeën, klampt zich aan talloze dingen vast, houdt er dogma’s en verborgen agenda’s op na. Pas als we bevrijd zijn van al deze smetten, deze conditioneringen, kan er een zekere ontspanning, ‘ontkramping’ van de geest ontstaan. Een van de grootste gehechtheden is wellicht het verlangen naar bevrijding, naar verlichting. Alle grote leraren leerden ons al dat we daar ook nog vrij van moeten komen. De boeken staan er vol van. Velen spreken er vol ijver over, zeggen dat ze dit gebeuren al doorhebben en dat ze zeker niet in die klem zullen stappen. Maar als er inzicht is, is er geen klem.


Toch is het verlangen naar bevrijding een natuurlijk verlangen. Als het verlangen naar eten, drinken, het hebben van een huis, een baan, relaties, is vervuld, komt meestal ook het verlangen naar bevrijding opzetten. We blijven steeds maar weer naar iets verlangen. Al is het verlangen naar bevrijding wellicht het aan alle verlangens onderliggende belangrijkste verlangen, vroeg of laat stort ook dit verlangen ineen als men er maar voldoende aan gehecht is geweest. Zo is het met alle dingen in het proces van bewustwording. We kunnen pas zachtmoedig worden als we de agressie hebben gekend, pas geweldloos als we eerst geweld hebben gebruikt, op een natuurlijke wijze celibatair leven, als we de seksualiteit op vele wijzen gevierd hebben, stoppen met alle zoeken als we intens gezocht hebben. Geen stap kan worden overgeslagen, al blijken er later niet eens ‘stappen’ te zijn. Bevrijding heeft alles te maken met verlangenloosheid. Die staat van zijn kan niet nagestreefd worden, maar dient zich spontaan aan, onverwacht, als alle verlangens uitgewerkt zijn en alleen nog maar de primaire verlangens spontaan vervuld worden.



Een meester als Jezus zegt dat we al onze ‘vaders en moeders’ dienen te verlaten, al die verborgen en openlijke geestesgesteldheden die ons geconditioneerde leven volledig bepalen.


Een vrij mens weet: de vossen hebben holen en de vogels van de hemel nesten, maar een vrij mens heeft zelfs geen steen om zijn hoofd op te leggen (Mattheüs 8, 20). Door je nergens aan te hechten, is bewustzijn alom aanwezig. Overal waar je bent is je thuis, zodat je ook weer rustig ‘ergens’ kunt wonen. Het is een kwestie van hoe de geest ermee omgaat.



Stoepa's bouwen



Een Boeddha ontstaat pas als al hetgeen geleefd is, achter zich wordt gelaten. Vlak voor zijn (stoffelijke) dood vroeg een leerling hem in het kort de kern van zijn leer te vertellen. Heel het leven van de Boeddha was echter een leven van onthechten, loslaten zonder forceren, zonder dwang. Zijn leven was zijn leer, de dharma.


De overlevering zegt dat de Boeddha twee bedelnappen pakte en deze onderste boven op elkaar zette. De leerlingen dachten dat de Boeddha bedoelde om na zijn dood stoepa’s te bouwen, grafmonumenten ter herinnering aan hem. Maar de Boeddha wilde slechts leegte in leegte uitdrukken.


Verlangende leerlingen kunnen zelfs het beeld van de Boeddha niet loslaten, willen een haartje, een tand, een tekst of wat dan ook bewaren, in een schrijn doen, in een halfkoepelvormige stoepa opbergen. Heel het leven van de Boeddha was een loslaten: van zijn ouders, de drie paleizen, zijn vrouw, zijn zoon, zijn vrienden, zijn leraren, om tot slot geheel op eigen kracht, vanuit eigen ervaring het aloude pad te hervinden. Primair in de vier edele waarheden is de steeds onbevredigende geest (mind), die steeds weer iets verlangt en daardoor oorzaak is van alle lijden. De mens kent zijn ware aard, zijn Boeddha-natuur niet. Alleen door een einde te maken aan alle verlangens kan het dodeloze, de ware aard van de geest vrijkomen, de Boeddha-natuur.



Het onvoltooide Boeddhabeeld



Er bestaan vele beeldjes van de Boeddha. Van zandsteen, graniet, hout, glas, kristal, porselein, goud, zilver en koper. Tegenwoordig zelfs van plastic dat eruit ziet als jade. Het oog wil ook wat. ‘Made in Japan’. Vooral de dikbuikige porseleinen boeddhabeeldjes uit de zen-traditie zijn populair. Behalve in een tempel worden ze tegenwoordig net zo gemakkelijk aangetroffen in een café naast de tapkast, vlak naast een dikbuikig flesje bier! Ook de computerindustrie heeft zich op de Boeddha geworpen.


Zoals Hermes voor velen symbool is geworden van handel en bankwezen in plaats van goddelijke boodschapper, zo wordt ook een boeddhabeeld door velen gebruikt om een exotische sfeer op te roepen, vergezeld van mala, kaarsje en wierookstokje.


‘Alles brandt’, zei de Boeddha eens in een toespraak op de Gierberg tot enkele duizenden monniken en nonnen. En ongetwijfeld bedoelde hij daar zeker niet het wierookstokje of kaarsje mee, maar onze zintuigen, door verlangens geleid. Zelfs enkele restaurants heten in de twintigste eeuw naar de Boeddha. En dan te weten dat niemand meer over ‘ont-voeding’ sprak dan de Boeddha. Hij liet zien dat alle schepselen in het universum door voedsel in leven worden gehouden, waardoor de keten van geboorte, ziekte, ouder worden en dood in stand blijft. Niets bestaat op zichzelf, niets is onafhankelijk. Vrijheid echter staat los van al hetgeen is samengesteld.



Geen beelden



De mens schijnt moeilijk zonder beelden te kunnen leven. Op zich geen probleem, als we ons er maar niet aan hechten. Taaier dan de beelden van graniet of goud, zijn echter de beelden in ons hoofd. Het hoofd is soms een voorraadkamer van vooropgezette ideeën, beelden en opinies en verlangen is de stuwende energie om met dit alles te spelen.


De vroeg-boeddhistische iconografie beeldde de Boeddha liever niet uit. Slechts de witte olifant, symbool van conceptie; de ontluikende lotus, symbool van geboorte; de parasol, symbool van koninklijke waardigheid; het paard Kanthaka zonder berijder, symbool van het verlaten van het rijke wereldlijk leven van de jonge prins; ‘het wiel der wet’ of ‘wiel der waarheid’, vergezeld van enkele hertjes en de eerste vijf discipelen, symbool van het in beweging zetten van de leer in het hertenpark te Isispatana; een voetafdruk, een lege troon of de Bodhi-boom waaronder de Boeddha te Bodh-Gaya de verlichting bereikte.



Waarheid heeft niets te maken met beelden, gedachten en woorden. Waarheid staat los van al het oude, het bekende, het geformuleerde, het geïnterpreteerde. Waarheid is als water. Als je water wilt vastgrijpen, stroomt het weg tussen je vingers. Het meisje dat haar moeder vroeg hoe ze haar pas getrouwde man voor heel haar leven kon behouden, kreeg geen lang verhaal te horen, maar een voorbeeld. De moeder pakte een handvol zand in haar hand en klemde al haar vingers er omheen. Tussen haar vingers stroomden de korreltjes zand weg. Daarna opende ze hand, zodat in de palm alle zandkorreltjes bleven liggen. Wat we vast willen houden ontsnapt, wat we prijsgeven, blijft aanwezig. Zoals Jezus zei: wie zijn leven verliest, zal Het vinden. Het ego-gericht leven brengt alleen maar nog meer verlangens, nog meer hechten teweeg en schept een pseudo-identiteit, totdat we doodop beseffen dat het allemaal niets betekent. Het, Dat, Bewustzijn als alles omvattende en alles doordringend superintelligente kracht staat los van al onze krampen en opinies, is vrij van alle beperkte eigenschappen van tijd en ruimte, van de guna’s, de kwaliteiten die verbonden zijn met de wereld der objecten, zoals de Veda het verwoorden.

Waarheid is als het wit tussen al hetgeen geschreven is of gedrukt, de stilte tussen en door alle woorden, de horizon die nimmer dichterbij komt en toch alom aanwezig is. Het licht dat alles verlicht, behalve zichzelf… De waarheid kun je daarom ook niet ontdekken, want degene die hem ontdekt is zelf deel van Dát wat is en tegelijkertijd ten volle Dát.



Het onvoltooide Boeddha-beeld



Aan de beroemde Chinese monnik Hiun-tsang (602-664), die op een dag naar India trok om aldaar de oorspronkelijke teksten van de Boeddha te zoeken, danken we de legende die zich in Bodh-Gaya afspeelt.


Een brahmaanse kunstenaar werd gevraagd om een beeld van de Boeddha te maken voor de plaatselijke tempel. Hij aarzelde, maar besloot het toch te doen. Echter, onder de voorwaarde dat niemand hem tijdens zijn werk in de tempel zou storen. Hij wilde volstrekt alleen zijn. Zijn voorwaarde werd ingewilligd. Maar het verlangen om toch te kijken was te groot voor opdrachtgevers en dorpelingen. Nog voordat de brahmaanse kunstenaar klaar was, verdrongen zij zich al ongeduldig aan de deur van de tempel en liepen haastig naar binnen. Tot hun grote verbazing was de brahmaan verdwenen. Er stond slechts een beeld op de verhoogde vloer. Een onvoltooid boeddhabeeld….



Ware armoede van de geest



Een onvoltooid boeddhabeeld. De kunstenaar spoorloos verdwenen. Wie de tempel van zijn wezen ingaat, zal daar zijn ware natuur ontdekken als hij niet gestoord wordt door een menigte van visies en verwachtingen. Waar onze ware natuur naar voren treedt, verdwijnen wijzelf en openbaart zich het leven ten volle, ongehecht, verlangenloos, liefdevol.


Alles is Boeddha. Alles is beweging én rust tegelijkertijd. Boeddha’s komen en gaan, maar de werkelijkheid van Boeddha als Bewustzijn blijft. Het beste beeld van de Boeddha is het onvoltooide beeld. Maar ook die gedachte dient men nog achter zich te laten. Echter: niet ik kan dat loslaten, het loslaten kan mij overkomen, los van iedere wilskracht, verlangen, ik-gerichtheid. Dan treedt wat Eckhart noemde de mystieke staat van de ware armoede van geest op én het besef dat ik niets heb, niets ben, niets doe. In die staat van verlangenloosheid, van totale onthechting is er de vervulling van het Absolute, het nimmer geborene, de liefde als het enige dat werkelijk ís. Hier en nu. Volmaakt.




Marcel Messing

Inzicht jaargang 8, februari 2006


Tekening: Marianne


Bron: http://marcelmessing.intelly.nl/content.asp?m=M8&s=M17&ss=P236&l=NL

De essentie van het Licht volgens de spirituele leraar Peter Deunov (Beinsa Douno)



Ik ben een fan van Peter Deunov (ook bekend onder de naam Beinsa Douno, 1864 – 1944). Eerder op mijn weblog plaatste ik citaten van hem over vrijheid en over de bloei van de menselijke ziel. In deze donkere dagen voor kerst vind ik het wel passend om een citaat van deze Bulgaarse spirituele leraar te posten dat gaat over het Licht. Het fragment komt uit het boekje “De meester spreekt”.

Het Licht is een creatieve daad van de Goddelijke Natuur. Het maakt onderscheid tussen het geschapene en het ongeschapene, het tijdelijke en het eeuwige, het vergankelijke en het wezenlijke. Het Licht is de eerste daad van het ontwaken in de Levende Natuur. En met ‘ontwaken’ bedoelen we dat de Natuur overgaat van een staat van grenzeloosheid naar een staat van begrensdheid.

Als je hedendaagse fysici vragen stelt over het licht, zullen ze het definiëren als een spectrum van trillingen waarin zeven kleuren, van rood tot violet, kunnen worden onderscheiden. Die kleuren markeren de laagste en de hoogste frequentie waartussen het licht in de fysieke wereld zich manifesteert. Nauwkeuriger geformuleerd: dit zijn de grenzen waarbinnen de mens het licht waarneemt. Maar bestaat licht werkelijk uit trillingen ? In werkelijkheid zijn trillingen een deel van het licht, maar het licht zelf bestaat niet uit trillingen.

De vraag naar de essentie van het licht is een onderwerp dat past bij hoger ontwikkelde mensen, die anders zijn gevormd dan de mensen van deze tijd. Het zal een lange tijd duren voordat de lichamen van de mensen zo ontwikkeld zijn dat zij de levende verschijnselen van de natuur in hun ware vorm kunnen waarnemen.

Als je aan deze hoog ontwikkelde mensen vraagt naar de oorsprong van het licht dat de gemiddelde mensen waarnemen, zullen zij je uitleggen dat er vanuit de kosmische ruimte een ander soort lichttrillingen naar de aarde komt en dat wanneer deze trillingen de aarde bereiken, ze getransformeerd en herschapen worden in het gewone licht. Achter het gewone licht echter, dat slechts een weerspiegeling is, bestaan andere soorten energieën en achter deze energieën is intelligentie.

Voor degenen die in staat zijn om te zien, bestaat alles in de Levende Natuur uit licht. alles op aarde, alle mineralen, planten, dieren en de lichamen van de mensen zijn niets anders dan licht dat getransformeerd is en zich in heel verschillende gradaties manifesteert. Voor degenen die in staat zijn te zien, is het licht niet levenloos; het bestaat niet alleen uit trillingen, zoals tegenwoordig wordt beweerd.

Het Licht ontstaat uit het leven. Wanneer de Liefde zich manifesteert, wordt het leven geboren. En wanneer het leven zich manifesteert, verschijnt het licht. Daarom is het belangrijkste levensprincipe het creëren van licht. En het licht zelf brengt alle levende vormen in de Natuur voort. Het is de krachtigste schepper in het creatieve werk van de Natuur.

Daarom staat er geschreven: God is Licht. God is in zijn essentie geen licht, maar brengt het licht voort en openbaart zich erin: Zijn Geest is de schepper van het volmaakte licht. De ziel ziet God als oneindig licht zonder schaduwen. Zij ziet Zijn Eenheid in het geopenbaarde licht. Dit licht openbaart zich in verschillende gradaties. Het licht dat wij in de fysieke wereld waarnemen verschilt van het Licht dat in de spirituele wereld schijnt, net zoals het verschilt van het licht dat de Goddelijke wereld verlicht.

Een mens moet een spirituele visie hebben om het spirituele licht of illuminatie waar te nemen en te bevatten. Dan zal een schitterende wereld zich voor hem openen, een wereld waarin illuminatie heerst. Deze illuminatie is levend en reëel en alle grote mystici die deze illuminatie innerlijk ervaren, kunnen en grenzeloze wereld zien, stralend met de zachtste, meest verfijnde en prachtigste kleuren, die hun zielen vervullen met stromend leven. Daarom is illuminatie voor hen die kunnen zien duizend maal reëler dan deze wereld. Het licht dat we waarnemen in de fysieke wereld is maar een weerschijn van deze illuminatie.

Het levende licht is de grote creatieve kracht in de natuur die de vormen schept van de menselijke gedachten, de menselijke verlangens en emoties. Het omgeeft de menselijke geest en het menselijke verstand. Niemand zou zonder het levende licht kunnen denken of voelen. De illuminatie verheldert de dingen. Zij laat het denkvermogen logisch denken en redeneren. Het is het licht dat door de intuïtie spontaan kan worden waargenomen. Er kan daarom geen enkele mentale activiteit, geen organisch proces plaatsvinden zonder de aanwezigheid van het licht.

Deze maatstaf geldt ook voor de mensen. De ene mens verschilt van de andere afhankelijk van de gradatie van zijn licht. Het karakter van de mens, zijn intelligentie en zijn spirituele ontwikkeling worden beoordeeld volgens de kwaliteit en kwantiteit van het licht dat hij waarneemt en manifesteert.

Een mens wordt daarom gekend door het licht van zijn leven. Wanneer een mens de wereld van de rede binnengaat, kan men door zijn licht weten waar hij vandaan komt en welk soort leven hij leidt. Als de mens de wil van god heeft vervuld, zal hij bij het betreden van de wereld van het licht omstraald worden door zo’n groot licht en vreugde, door zoveel zegeningen, dat hij zich heer en meester van de wereld zal voelen. Hij zal waar hij ook kijkt alleen maar licht zien, grenzeloos licht en niets anders. Er is geen schaduw in dit onbeperkte licht, het is een voortdurende grenzeloze straling.

De manifestaties van intelligent leven worden altijd gekenmerkt door de aanwezigheid van het licht. En het intelligentieniveau wordt bepaald door de gradatie van het licht. Hoe stralender, intenser, zachter en verfijnder het licht is dat van een intelligent wezen uitstraalt, hoe sterker het het leven verlicht en er betekenis aan geeft, en hoe hoger de intelligentie is die het brengt.

In deze visie laat het licht dat in de ruimte bestaat zien dat er rede bestaat in de natuur. Alle sterren en planeten die we in de ruimte zien schijnen, zijn levende rationele entiteiten die hun licht uitzenden. Ook het licht van de zon wordt voortgebracht door vele rationele entiteiten die hun intelligentie uitzenden in de vorm van licht.

De mens is in essentie ook licht. Alle goede mensen stralen en alle slechte mensen, die de betekenis van het leven verloren hebben, zijn donker. Vanuit hen draalt een dof, flikkerend licht. Alle goede mensen hebben hun ‘sterren’. Dit is niet alleen een manier van spreken, maar een realiteit. Het hele huidige leven van de mens en al zijn toekomstige levens zijn afhankelijk van het licht van zijn ‘ster’. Deze ster is de schat van zijn leven.

Toen Christus op aarde kwam, werd Hij vergezeld door Zijn ster. Maar deze werd slechts gezien door drie wijze mannen uit het Oosten. Wanneer Christus opnieuw op aarde komt zal zijn ster tien maal stralender zijn dan zij tweeduizend jaar geleden was. Maar zij zal alleen gezien worden door de mensen die bereid zijn om het goddelijke licht te accepteren. Dat is zo omdat Christus als een innerlijk licht in de geest en de harten van de mensen zal komen. Dit licht maakt dat mensen zich tot elkaar aangetrokken voelen en het zal hen innerlijk met elkaar verbinden. Deze mensen zullen mensen van het licht zijn, mensen met ‘sterren’.

Wees de vriend van de straling van het licht – de Wijsheid! Zij zal je innerlijke kennis geven. Die kennis zal je kleden in de mooiste gewaden – het licht, want het licht is het kleed van de kennis. Als je vrij wilt blijven, wees dan als het licht. Het licht is vrij. Als je sterk wilt zijn, denk dan aan het licht. Het licht is sterk en levend. Houd van het licht en wees vrij!

Bron: http://www.arendlandman.nl/2010/12/de-essentie-van-het-licht-volgens-de-spirituele-leraar-peter-deunov-beinsa-douna/

Hoe moeten we in het onderwijs omgaan met indigokinderen of nieuwetijdskinderen?



Hoe moeten we in het onderwijs omgaan met indigokinderen of nieuwetijdskinderen? Tien tips voor leerkrachten, leraren en ambulante begeleiders naar aanleiding van een vraag op ‘Het Congres’ 2010 in Papendal.


Hoe moeten we in het onderwijs omgaan met indigokinderen? Die vraag werd aan mij gesteld tijdens de vraag en antwoordsessie van een afsluitende sessie die ik afgelopen vrijdag heb verzorgd op Het Congres 2010. Dat is het tweedaagse landelijk speciaal onderwijs congres voor de clusters 3 en 4 dat jaarlijks wordt gehouden in het Nationaal Sportcentrum Papendal bij Arnhem. Op de dag dat ik mocht optreden waren er ongeveer zevenhonderd deelnemers.

Ik ben op de hoogte van het feit dat er steeds meer kinderen komen die worden aangeduid als indigokinderen, kristalkinderen of nieuwetijdskinderen. Zij worden gekenmerkt door een scala van eigenschappen, waar een aantoonbare paranormale gevoeligheid ook deel van kan uitmaken. In een eerder blogbericht heb ik de eigenschappen van indigokinderen genoemd. De term is geïntroduceerd door de psycholoog Lee Carol, die ontdekte dat de hooggevoelige kinderen die hij bestudeerde een diepblauwe aura hadden.

Aangezien ik nauwelijks ervaring heb met het werken met indigokinderen en er ook nog niet zoveel over heb gelezen, kwam ik op dat moment niet verder dan te zeggen dat het bijzonder belangrijk is om deze kinderen te respecteren, het contact met ze aan te gaan en hun ervaringen serieus te nemen. De vraag inspireerde me om op internet te gaan zoeken naar praktische tips voor leerkrachten, leraren en ambulant begeleiders. Ik vond een waardevol blogbericht van Wendy Chapman waarvan ik hieronder de Nederlandse vertaling weergeef.

  1. Behandel ze met respect. Als je niet respectvol met ze omgaat, doen ze jou ook niet respectvol behandelen, ongeacht je positie of autoriteit.
  2. Luister naar hun meningen. Ze hebben er behoefte aan om te merken dat je betrokken bent en hen ziet als waardevolle jonge mensen.
  3. Maak ze enthousiast. Dat kan bijvoorbeeld door ze te laten bepalen in welke volgorde ze dingen willen doen of ze te laten kiezen uit twee activiteiten. Als ze inspraak hebben waarmee rekening wordt gehouden bevordert dat hun zelfvertrouwen. Bovendien zullen ze meer geneigd zijn serieus deel te nemen aan de dingen waarvoor ze hebben gekozen, wat ten goed komt aan hun houding ten aanzien van het onderwijs en ten aanzien van jou.
  4. Bevorder samenwerking en vermijd het geven van bevelen. Indigo’s luisteren niet naar mensen die macht over hen uitoefenen, maar wel naar mensen die hen eerlijk en vriendelijk behandelen.
  5. Help ze bij het doen van dingen waardoor ze verschil kunnen maken. Als ze frustratie ervaren, erken die dan en moedig ze aan positieve acties te ondernemen die tot verbetering leiden. Daarbij kan het gaan om bijvoorbeeld het schrijven van een brief naar de schooldirectie, het maken van een poster, het schrijven van een gedicht of het instellen van een werkgroepje dat gaat werken aan een oplossing van het probleem.
  6. Help ze bij het ontdekken en ontwikkelen van hun talenten en sterke punten. Moedig ze aan creatief te zijn en zich op een unieke wijze persoonlijk uit te drukken.
  7. Wees tolerant ten aanzien van hun soms extreme emoties. Help ze in balans te komen door bijvoorbeeld aromatherapie toe te passen, hen toe te staan water te drinken in de klas, stille momenten in te bouwen, en visualisaties te doen.
  8. Moedig de leerlingen aan vredestichters te zijn. Indigo’s hebben een natuurlijke behoefte aan vrede. Laat ze oefenen in het bewaren van de vrede. Zo kunnen ze werken aan de ontwikkeling van communicatie en compassie. Wees een gids in dit proces.
  9. Leg het WAAROM van alles uit. Waarom zijn er bepaalde regels? Waarom moeten ze huiswerk doen? Waarom is de wereld zoals deze is. Als je zelf geen antwoord hebt: erken hun frustratie en toon empathie.
  10. Ontmoedig het gebruik van medicijnen voor ADHD. Soms lijkt het of kinderen een aandachtsstoornis hebben. Indigo’s vertonen vaak selectieve aandacht. Als ze in staat zijn zich geruime tijd te richten op een onderwerp dat hun belangstelling heeft, is er geen sprake van ADHD. Medicijnen onderdrukken dan de natuurlijke creativiteit en leiderschapskwaliteiten van indigo’s. Als er sprak is van een aandachtsprobleem, kan dat ook worden verminderd of opgelost met andere therapieën.

Gelden deze tips niet voor alle kinderen? Natuurlijk! Het punt is dat vooral indigokinderen enorm lijden wanneer ze niet respectvol en eerlijk worden behandeld, en niet worden gezien als unieke individuen die mooie dingen kunnen schenken aan de wereld. Dan krijgen ze een hekel aan school, gaan mogelijk rebelleren en haken emotioneel, mentaal en soms ook fysiek af. De kans is groot dat ze overgaan tot drugsgebruik, depressief, suïcidaal en gewelddadig worden.

Zijn de genoemde tien tips vanzelfsprekend voor jou en pas je ze al toe? Feliciteer jezelf, je bent een hele goede leraar! Je zit niet meer gevangen in de oude energie van de traditionele leraar -- leerling dynamiek die niet meer werkt. Als je de tips nog niet in praktijk brengt, maar ze wel beschouwt als mogelijkheden voor positieve verandering: ook gefeliciteerd! Je staat er open voor om met de tijd en de kinderen mee te gaan.

Bron: http://www.arendlandman.nl/2010/11/hoe-moeten-we-in-het-onderwijs-omgaan-met-indigokinderen-of-nieuwetijdskinderen-tien-tips-voor-leerkrachten-leraren-en-ambulante-begeleiders-naar-aanleiding-van-een-vraag-op-%E2%80%98het-congres/